Schrijf een brief aan jezelf als je 100 jaar oud bent.
Lieve 100 jarige ik.
Ik hoop dat je je geliefd hebt gevoel, of liever gezegd: dat je je nog steeds geliefd voelt. Dat je mooie mensen om je heen hebt (gehad). Mensen die je waardeerden om wie je was. Die je eigenschappen en eigenaardigheden waardeerden. Je hart begrepen en je stilte begrepen. Dat je iemand had waarmee je kon communiceren zonder een woord te spreken. En iemand om gekke dingen mee te doen. Een vriendin die je jaren niet gesproken had, jullie laatste gesprek gewoon weer oppakten.
Dat je je meisjes hebt kunnen begeleiden tijdens een mogelijke periode. Dat ze je hun geheimen aan jou toevertrouwden. Dat je ze hebt zien groeien tot sterke gezonde vrouwen. Dat jullie prachtige liefdevolle herinneringen hebben kunnen maken. Dat als je er nu aan terugdenkt, dat je nog steeds een warm hart krijgt.
Hopelijk heb je lieve kleinkinderen gekregen waarmee je een liefdevolle band hebt ontwikkeld. Dat je ze flink hebt kunnen verwennen, toen ze nog jong waren. Dat ze je nu, als 100 jarige, nog steeds met plezier een bezoekje brengen. Dat ze trots zijn op hun oude oma. Misschien vinden ze het heerlijk om naar je verhalen te luisteren.
Ik hoop dat je veel dingen hebt uitgeprobeerd, gewoon omdat je het nog nooit gedaan had. Dat je af en toe lekker gek gedaan hebt, even alle remmen los. Ik hoop dat je van het leven genoten hebt. Lieve 100 jarige ik, ik wens je nog steeds liefde en geluk toe. Koester je herinneringen en de mensen om je heen. En geniet, nog steeds, elke dag. Want je weet nooit wanneer het je laatste zal zijn.
Liefs van je 42 jarige ik.