Welke plek op aarde zou je nooit bezoeken? Waarom?
Ik ben zo’n enorme koukleum en zou echt nooit naar Antarctica willen, doordat ik gewoon angst heb voor de kou.
Door het Raynaud syndrome krijg ik heel snel dode vingers. Echt heel snel, al pak ik een komkommer uit de koelkast, dan heb ik al een dode vinger. Vet irritant want vervolgens duurt het mega lang voordat deze weer ontdooid is. Als ik vervolgens nog groente ga snijden, dan duurt het alleen maar langer omdat er kou en druk op mijn vinger blijft. En net snijden is dan veel moeilijker omdat ik het niet goed voel.
Dus Nederland is vaak al te koud voor mij. Laat staan Antarctica! Ik zou denk ik helemaal gek worden. Dan zouden mijn vingers én tenen de gehele dag dood zijn. Het kost mijn lichaam dan zoveel energie om mijn lichaam dan op te warmen, dat ik geen energie voor andere dingen zou hebben.
Toen ik nog regelmatig op wintersport ging, had ik ook al last van dode vingers en tenen. En dan ook nog de hele dag skiën of snowboarden. Ik was dan elke dag zo uitgeput dat ik het eigenlijk helemaal niet leuk meer vond. Mijn moeder wilde graag een jaar op wintersport. Ik was na een jaartje wintersporten weer helemaal genezen en wilde het jaar erna niet mee. Maar uiteindelijk ging ik toch weer mee, omdat het ook wel iets magisch heeft. Dus bij wintersport heb ik ook een beetje een haat-liefde verhouding.
Ik was ooit op een stilte dag. We deden allerlei activiteiten, zoals yoga, wandelen en eten, maar dan in totale stilte. Ik vond het niet zo erg, want ik ben al geen prater. Laat mijn maar lekker met mijn eigen gedachten. Maar toen moesten wij onze sokken uitdoen en de begeleider volgen, naar buiten, de sneeuw in. Mijn hoofd ging helemaal flippen. Ik wilde echt die koude sneeuw niet in en wilde alles bij elkaar schreeuwen. De sneeuw aan mijn voeten was niet heel fijn, maar ook weer niet verschrikkelijk. Dus toen kwam ik erachter dat ik gewoon angst voor kou heb. Ik wil mezelf ten alle tijden voor kou beschermen. De kou zelf valt wel mee, want ik ga zo in een ijsbad zitten. Maar als ik niet weet hoelang het gaat duren of wanneer ik mezelf weer kan opwarmen, dan raakt mijn hoofd in paniek.
Ik zou dus zeker nooit naar Antarctica gaan. Vooral uit angst voor de kou.