Wat is het laatste dat je hebt geleerd?
Ik had verwacht heftig te rouwen, maar ik heb juist meer dan ooit het gevoel dat we voor altijd verbonden zijn.
Quality time
Een paar maanden geleden ben ik mijn moeder verloren. Veel te jong, ze was nog maar 63 jaar. Op maandag waren we nog samen aan het hardlopen. Op donderdag appte ze dat ze niet mee ging, want ze had pijn in haar buik. Op vrijdag ging ze naar de huisarts, door naar het ziekenhuis en bleek ze vol met tumoren te zitten. We wisten meteen dat ze nog maar een aantal maanden had. Dat was echt een schok. We waren mega close. Na deze melding hebben we veel meegemaakt samen. Veel ziekenhuis bezoeken, leuke en minder leuke gesprekken en gewoon quality time samen. Misschien omdat ik wist dat het eindig was, heb extra genoten van deze tijd samen. Ook al was het een verschrikkelijke tijd, want ik was heel pijnlijk om haar te zijn leiden en pijn te zien hebben. Maar des te fijner met wat ik nog allemaal voor haar heb kunnen doen, zoals haar rug masseren en haar teennagels lakken.
Afscheid
Het afscheid was natuurlijk onvermijdelijk. En ik was eigenlijk alleen maar blij voor haar, eindelijk geen pijn meer. Door haar positiviteit ben ik ook altijd positief gebleven. Na haar overlijden had ik het ook niet echt moeilijk, misschien omdat ik naartoe geleefd had, onbewust. Pas twee maanden later was ik gewoon op, zo intens moe. Er was natuurlijk ook zoveel gebeurd en na haar overlijden moest ik ook zoveel regelen. Door het boek Leren sterven ben ik zo anders tegen de dood aan gaan kijken, waardoor ik nu niet alleen maar gemis voel, maar juist dat ik super blij ben met wat we wel hebben gehad en dat we voor altijd verbonden zullen zijn. Natuurlijk ben ik er helemaal niet blij mee dat ze is overleden, ik had haar liever nog héél wat jaren bij me gehad, maar op één of andere manier kan ik gewoon blij zijn met onze herinneringen.