Het boek: Het bos vier vragen het leven en ik leest zeer gemakkelijk weg. Ik deed er welgeteld één dag over.
De vier vragen zitten mooi vervlochten in het verhaal, waardoor er goed over elke vraag nagedacht kan worden. Met mooie voorbeelden van de personage, maar natuurlijk ook herkenbaar voor de lezer.
De vier levensvragen in het kort:
1. Wil ik dit echt?
2. Hoe belangrijk is dat daadwerkelijk?
3. Wat heb ik echt nodig?
4. Zou ik verder leven zoals ik nu doe als ik wist dat ik binnen een jaar zou sterven?
Vraag 1 kon ik meteen dezelfde dag nog toepassing voor mijzelf. Ik moest ergens heen, maar ik was eigenlijk best ziek. Dus mezelf de vraag gesteld: Wil ik dit echt? Wil ik daar echt heen? Het antwoord wat meteen duidelijk: nee. Dus ik ben niet gegaan. Er viel direct een last van mijn schouders en ik voelde mij meteen lichter en relaxed. Tja, waarom zou ik eigenlijk ergens heengaan als ik ziek ben? Dan begint er toch weer zo’n innerlijk familielid te brullen “Gewoon gaan, dan ga je daarna maar op bed liggen”. Terwijl als iemand anders in dezelfde situatie zou zitten, zou ik gewoon zeggen “Nee joh, lekker op bed gaan”.
Vraag 2 is soms wel lastig. Alles lijkt zo belangrijk, maar uiteindelijk zijn dat ze totaal niet. Lekker tegenstijding natuurlijk. Wat is echt belangrijk? Gezondheid, omgang met geliefden, rust. Dus nee, dat ik niet naar dat evenement ging, was totaal niet belangrijk. Dan mis ik die maar lekker, no problemo.
Vraag 3 is ook een veel kleinere lijst dan je zou verwachten. Nee, die nieuwe IPhone staat daar niet op. Ik noemde het bij vraag 2 al, voor mij: gezondheid (voeding, hardlopen), omgang met geliefden (kindjes helpen met schoolwerk, wat leuks doen met mijn man), rust (ik heb heel veel Kim-tijd nodig). Als ik deze dingen heb, dan is mijn dag goed, dan zijn mijn basisvoorzieningen aanwezig.
Vraag 4 zie ik helaas veel om mij heen beantwoord worden. Mijn moeder had een half jaar te leven na haar kanker-diagnose, mijn vader had uiteindelijk negen maanden te leven na zijn kanker-diagnose en mijn stiefvader kreeg maximaal een jaar na zijn kanker-diagnose, maar is er gelukkig nog steeds. Wie weet voor hoelang. Maar allemaal gingen ze terug naar de basis. Lekker thuis met geliefden, rondje wandelen, lekker eten. Gewoon genieten van elkaar en genieten van de kleine dingen die het leven mooi maken.
