The supermarket is not my hobby anyway, but going to the supermarket with a burn-out is almost impossible.What chaos!
Supermarket stress
Going to the supermarket is a big step. What should I get? Where is my shopping list? Hopefully there isn’t too much on it. Do I need a bag? What else should I bring? Oh yes, my wallet is handy.
Then I stand in front of that gate, with palpitations. Why? Entering a supermarket is nothing strange, is it? There I go. Like I’m getting on a roller coaster. Such a strange feeling. It is really quite a task to step through that gate.
Ik loop als een kip zonder kop tussen de schappen door. Alles is wazig. Welke producten zijn dit? Heb ik dat nodig? Wat een geluid allemaal. Zoveel bewegingen. Waar is dat allemaal voor nodig? Alles komt zo hard binnen.
Waar is de uitgang??? O shit, eerst nog in de rij. Misschien nog wel het ergst van allemaal. Daar sta ik dan. O ja, alles moet op de band. Moet dit product vooraan staan, of toch dat zwaardere product eerst? Boeie, niet nadenken, gooi er nou maar gewoon op. Wachten. Wat een mensen, wat een geluiden, was een kleuren! Het is zo druk.
Mijn spullen worden gescand. O ja, ik moet alles in m’n tas doen. Wat een gestress. Waarom moet dat altijd met zo’n tijdsdruk? Even focussen en alles in die tas werpen. Zware pot op de bananen? Jammer dan, gewoon doorgaan. Er wordt gepraat. Shit, dat is vast tegen mij. Als een bezetene zoek ik mijn portemonnee. Even lief lachen en pinpas erop. Wegwezen!
Zooooo, hierna ben ik kapot! En ik moet ook nog helemaal naar huis! Nee, overspannen naar de supermarkt is echt niet te doen. Voortaan bestel ik maar weer braaf mijn boodschappen bij Picnic.