Schrijfopdracht #109 – Wat me kinderlijk blij maakt van 365 dagen schrijven. Mijn verhaal: Dansen maakt me blij
Dance dance dance
In mijn puberteit ging ik zeer regelmatig naar dansfeesten, lees houseparty’s. Heerlijk om die keiharde muziek door mijn hele lichaam te voelen. Dat heeft voor mij echt iets magisch. Het liefst dat de muziek te hard staat om überhaupt te kunnen praten. En dan lekker donker met flikkerende lichten, dan ben ik helemaal compleet. Lekker in mijn eigen wereld. Hoogstwaarschijnlijk heb ik daar wel wat gehoorbeschadiging bij opgelopen, maar ik had het voor geen goud willen missen.
I’m ecstatic
Tegenwoordig wil ik niet meer naar zo’n feest die de hele nacht duurt. Dan heb ik twee weken nodig om te herstellen. Voor mij is Ecstatic dance echt een uitkomst op meerdere vlakken.
- Het duurt namelijk niet te lang. Gewoon 1,5 a 2 uur en dan is het weer klaar. Net mooi.
- Geen genotsmiddelen, dus lekker dansen op je natural high. Scheelt weer voor mijn lever en heb ik tenminste ook geen kater.
- Geen contact met anderen. Misschien vind ik dit stiekem nog wel het fijnst, want ik ben best introvert en wil tijdens het dansen helemaal geen contact met anderen. Juist dan niet. Laat mij maar lekker in mijn eigen wereldje zijn.
- Bewegingen zijn natuurlijk ook gewoon goed. Weer eens wat anders dan hardlopen.
- Creatief hoort er ook bij, want gewoon verstand op nul en gaan. De gekste bewegingen, zonder schaamte, gewoon doen wat lekker voelt.
Ja, dansen maakt me echt blij en kan ik weer even heerlijk kind zijn. Super fijn toch!