De handen van mijn moeder
Schrijfopdracht #6
Haar handen leken op die van mij. Of eigenlijk leken mijn handen op die van haar. Mijn huidje word ook steeds losser met kleine bruine vlekjes. Het heeft eigenlijk wel wat. Geen strak huidje meer, maar des te meer herinneringen en ervaringen.
Haar handen hielden van hard werken. Het liefst in de aarde. Ze hield van haar moestuin.
Haar handen hielpen mij altijd. Ze deed alles wat ze kon. Wanneer ik verdrietig was, troostte haar handen mij. Wanneer ik op avontuur ging, ging ze vrolijk mee. Ze droeg mij op handen, en ik haar.
Onze handen hebben veel moeder-dochter momentjes gehad. Onze laatste moeder-dochter momentje voordat ze ziek werd was een lang weekend in Aken, Duitsland. We gingen extra vroeg op bed en hebben uren liggen kletsen. Tijdens haar ziekbed heb ik haar hand non-stop vastgehouden. Ik wilde haar hand niet loslaten, nooit, maar de tijd vond het rijp. Ik mis haar handen.