Je hoeft niet een grote groep vrienden te hebben, maar juist één of twee mensen waar je een echte vriendschap mee hebt.
Schrijfopdracht #36
Grote vriendengroep
Als puber vond ik een grote vriendengroep erg belangrijk. Het was gewoon super gezellig om zoveel mensen om me heen te hebben. En er was altijd wel iemand om iets leuks mee te doen. Veel diepgang zat er toch niet in, en dat was ook helemaal niet de bedoeling in die tijd. Toen ging het meer om het samenzijn en leuke dingen doen. We konden uren kaarten of muziek luisteren. En natuurlijk keihard uitgaan, dat was altijd mega gezellig. Tijdens het uitgaan werd de groep alleen maar groter, want iedereen kreeg aanhang en ook de oudere en jongere broers & zussen sloten aan. Onze groepsleden wijzigden nog wel eens in de loop der jaren, maar eigenlijk is er altijd wel een duidelijk groepskern geweest. We zien elkaar niet vaak, want iedereen is uitgevlogen of heeft een gezin. Maar als we dan afspreken, is het altijd koek & ei.
Een echte connectie
Bij een echte vriendschap vind ik dat je een echte connectie met iemand hebt. Echt naar elkaar luisteren, met oprechte interesse en zonder oordeel. Ook af en toe even checken hoe het met de ander gaat. En dat diegene ook kan aanvoelen wanneer je even tijd voor jezelf nodig hebt. Vaak lopen we synchroon aan elkaars leven, maar dan op een andere manier. Iedereen heeft z’n eigen reis natuurlijk. In november had ik het erg moeilijk na het overlijden van mijn moeder en kreeg ik van iedereen het advies om het even wat rustiger aan te doen, met andere woorden: even stoppen met werken. Alleen wilde ik dat helemaal niet. M’n vriendin zei: “wanneer je omvalt, lap ik je wel weer op”. Dat voelt echt als iemand die je door dik en dun steunt. Het maakt niet uit of ik een ‘verkeerde’ keuze maak, want het is mijn keuze en mijn reis om af te leggen. Dat vind ik nou gewoon zo mooi aan vriendschap met een echte connectie.