Familie Kes

Een moment waarop ik het verkeerd had, echt helemaal volledig verkeerd, was toen mijn dochter ziek was en ik haar gewoon op bed wilde leggen.

Schrijfopdracht #72

Ach, ik heb het zo vaak verkeerd. Elke dag doe ik wel iets verkeerd. Achteraf had ik heel veel dingen anders willen doen, maar ja dan waren het geen leer momenten geweest.

Één moment had ik echt helemaal volledig verkeerd ingeschat, en dat was toen mijn dochter een beetje ziek was en ik haar op bed had willen leggen. Achteraf weten we dat ze de nacht niet overleefd had, als ze die nacht niet met spoed geopereerd had geworden. Dus dankzij het ingrijpen van mijn man leeft ze nog. Al had hij op het moment dat hij met haar naar de eerste hulp ging ook geen idee hoe ernstig het was. Zelfs toen ze met gillende sirenes naar het VU werd overgebracht voor een spoed operatie, midden in de nacht, had ik nog niet door hoe ernstig het was. Eigenlijk pas op één van de laatste dagen in het ziekenhuis had ik pas door hoe gevaarlijk het was geweest, want toen vertelde de arts dat Nikki de eerste paar dagen na de operatie goed was doorgekomen en dat die dagen cruciaal waren. Wij keken elkaar een beetje verschrikt aan en pas toen had ik het gevoel dat ze bijna door mijn vingers geglipt was.

Vaak denk ik: dat komt wel goed, maar deze keer had het dus niet goed gekomen. Eigenlijk ben ik na dit moment niet paniekeriger of banger geworden. Ik denk nog steeds altijd dat het wel goed komen. Mensen zijn nou eenmaal wel eens ziek. En toch, hou ik mijn kindjes misschien wel ietsje scherper in de gaten, want je weet maar nooit.