Schrijfopdracht #159: In iemand anders’ schoenen staan, van 365 dagen schrijven is geworden: Een dag in mijn puber haar schoenen
Wat zou zij allemaal denken? Ze denkt in ieder geval zo anders dan ik denk. Nou heb ik wel begrepen dat de hersenen van pubers op het ene moment nog kinderlijk denken en het volgende moment veel meer volwassen denken.
Allereerst zet ze elke dag zelf de wekker om 7 uur. Dat komt omdat ze veel krullen heeft en haar haar onder de douche moet kammen, anders wordt het een ontplofte ragebol. En ik ben blij dat ze het doet, want puberzweet is niet echt aangenaam. Helaas worden de douchedeuren niet afgedroogd en de douchespullen niet opgeruimd. Ook al is het meerdere malen gezegd. Het gaat er gewoon niet in. Hoe gaat dat brein dan? Ik denk niet dat het iets is dat ze het expres doet om anderen te irriteren. Het klinkt gewoon niet. Zij ziet het issue gewoon niet.
Vervolgens maakt ze elke ochtend noedels of pasta, waarna ze alle keukengerei gewoon in de wasbak gooit. En dat is al heel wat, want dat deed ze eerst niet eens. Maar afspoelen en in de vaatwasser zetten, dat klikje mist ook nog. Nou zijn het geen verschrikkelijke dingen, maar je zou van een puber, die toch al soms met een volwassen brein kan nadenken, dit zelf ook wel kan verzinnen. Vooral nadat het al tientallen keren gezegd is. Ik leg zelfs wel eens een briefje neer met de tekst: BORD IN DE VAATWASSER!! Maar alsof ze het niet gezien heeft. Er is gewoon geen haar op dat koppie die bedenkt: hé, ik zal mijn bord even in de vaatwasser zetten.
En dan dat mobieltje. Uren kunnen ze er op zitten. En als ik haar betrap, dan doet ze hem snel wel en gaat wat anders doen. Nou, laten we het vooral NIET over dat mobieltje hebben, want daar krijg ik echt moordneigingen van. 