Soms is het echt heerlijk om een (verplicht) feestje te missen. Dan geldt echt de JOMO (Joy Of Missing Out).
Schrijfopdracht #53
FOMO
Vroeger ging ik het liefst elk weekend naar een groot feest. Soms zelfs op vrijdagavond en ook op zaterdagavond. En dan natuurlijk het weekend erop gewoon weer. Maar ja, dat zijn natuurlijk de jeugdige of vrijgezellen jaren. Toen had ik meer last van FOMO (Fear Of Missing Out) en had ik ook nog energie voor 10.
JOMO
Nu vind ik het heerlijk om bijvoorbeeld Koningsdag te mogen/kunnen overslaan. Natuurlijk is het ook wel gezellig om iedereen weer even te zien, maar ik vind het ook wel erg fijn om niet te gaan. Gewoon lekker dingetjes doen waar ik blij van word. Dan kijk ik graag naar mijn Happy to-do lijst of lekker met mijn dametjes rommelen. Als ik dan de deur uit ga, dan wil ik dansen. Dat staat dan natuurlijk weer op mijn happy list. Dansen vind ik heerlijk, maar dat is toch meer iets dat gepland moet worden. Liefst Ecstatic dance, want dan ga ik helemaal in mijn gevoel op.
Me, myself and I
Als kind was ik al erg op mezelf en kon ik avonden in mijn eentje doorbrengen. Dan zat ik op mijn kamertje met een lekker muziekje aan en te rommelen met mijn spulletjes. Heerlijk vond ik dat. Beneden stond de televisie altijd aan en dan ga je toch automatisch meekijken. Ik wil alleen televisie kijken als er ook iets te zien is wat ik wil zien. En niet domweg naar datgene wat er op dat moment te zien is. Ik kan mezelf uren vermaken met niks doen, lekker lummelen of rommelen. Maar ook met kleine dingetjes, zoals schrijven of lezen. Laat mij maar lekker rustig mijn eigen ding doen, want ik heb dus echt geen last van de JOMO (Joy Of Missing Out).