Schrijfopdracht #112 Beschrijf je ideale ochtend, van 365 dagen schrijven. Dit verhaaltje is mijn ideale ochtend, en schrijf ik met mijn ogen dicht terwijl er lekker hard een meditatie aan staat.
Mijn ideale ochtend is wakker worden uit mezelf, dus niet van de wekker. Dan een kat naast me voelen en lekker even knuffelen. Dat zachte gespin maakt me blij en warm. Even lekker knuffelen en kletsen met mijn man. Rustig aan mijn bed uit en de gordijnen openen om te zien dat de zon al een beetje aan het opkomen is, misschien wel een mooi gekleurde lucht door de zonsopgang. Mijn dochters zachtjes wakker maken door een aai en een knuffel, waarna ze nog even mogen blijven liggen. Zodra ik beneden ben, in mijn pluche bodywarmer en mijn warme wollen sloffen, zet ik de theekoker aan. De katjes lopen ongeduldig om mij heen, alsof ik niet weet wat ze willen krijg ik wat kopjes en af en toe een miauw. Na hun blij gemaakt te hebben, dek ik de eettafel. Langzaam stromen de anderen naar beneden om gezamenlijk te ontbijten. Even kletsen, even lachen, gewoon lekker samen.
Het maakt niet uit of dit in het weekend is, of doordeweeks als iedereen moet werken of naar school moet. Zo rustig mijn ritueeltje afwerken vind ik fijn. Lekker warme thee, bij elkaar zijn en wat eten.
Vroeger at ik altijd een volkoren broodje, maar tegenwoordig steeds vaker cornflakes, omdat dat wat lichter voor mij is. Thee is er altijd bij. Ik hou gewoon van die warmte. Ook al is het zomer, dat maakt niet uit.
Ik vind het heerlijk om in mijn huis te rommelen. Af en toe een laadje open trekken en dan opnieuw ordenen en heel veel weggooien. Vooral weggooien vind ik heerlijk, alsof ik ook vanbinnen opgeruimd word. Al die spullen zijn alleen maar ballast, zo voelt dat soms.
Ik hou vooral van de stilte ’s morgens. Donker hoeft niet eens, maar gewoon de rust. Die is er ’s avonds ook, maar dan voelt het totaal anders. De ochtend staat voor een nieuwe dag, nieuwe ervaringen.