“Wat je hoopt op het moment dat je sterft” is echt zo’n vraag waar ik nog nooit bij stil heb gestaan over wat ik op mijn sterfbed zou willen.
Schrijfopdracht #54
Het afgelopen jaar heb ik mijn vader en moeder op hun sterfbed gezien, dus ik denk dat ik wel een idee heb van wat ik wel en niet zou willen. Zowel bij mijn vader als bij mijn moeder was het rustig, al had mijn vader wel non-stop muziek aan, daar hield hij van. Allebei wilde ze niet meer teveel visite. Gewoon alleen de mensen die er toe deden.
Rust
Het klinkt misschien logisch maar ik hou echt van rust en stilte. Ik denk niet dat ik in de huiskamer zou willen liggen op mijn sterfbed. Daar gebeurt altijd van alles. Maar ja, dat is vaak wel de meest logische plek, uit praktische oogpunt, want degene moet daarna natuurlijk ook afgevoerd worden. Dus als ik dan ik de huiskamer zou moeten liggen, dan het liefst in stilte. Vooral geen televisie of binnenlopende mensen.
Mensen
Mijn dichts bijstaande mensen wil ik wel bij me hebben. Voor de laatste gesprekken, wat lieve woorden en wat liefdevolle aanrakingen. Ook al zitten ze in stilte, het gaat erom om gewoon bij elkaar te zijn. Dat ik me veilig voel, lekker relaxt kan liggen. Dat ik me niet opgelaten voel omdat er iemand aanwezig is, waar ik eigenlijk mijn laatste energie niet aan zou willen verspillen. Zoals mijn vader zijn Laatste adem uitblies, wil ik ook me zo veilig voelen om mijn lichaam los te laten. In liefde.