Als kind had ik een bloedhekel aan boeken. Nu is mijn verslaving lezen. Ik verslind boeken om maar even niets te voelen.
Schrijfopdracht #66
Vroegah
Had ik dus echt een hekel aan boeken. Ik weet niet waarom maar ik vond ze dus echt verschrikkelijk. Natuurlijk kon ik wel gewoon normaal lezen, maar dus geen boeken. Toen ik als twintiger ineens interesse kreeg in lezen, moest ik echt oefenen met lezen van kinderboeken, dus startte ik met de GVR. Ik moest echt leren verhalen te lezen. Een verhalend boek is toch heel anders lezen dan een schoolboek. Daarna begon ik met het lezen van waargebeurde verhalen. Reuze interessant vond ik het om te weten hoe een ander dacht of met situaties omging. Toen ik een jaar in Australië was kocht ik gewoon Engelse boeken en ruilde ze in één van de hostels. Het overschakelen naar Engels was toen helemaal geen probleem. Als ik er eenmaal inzit, dan heb ik helemaal niet meer door dat het een andere taal is.
Boeken, boeken, boeken
Een jaar of 10 geleden ging ik met de kindjes naar de bibliotheek om boekjes te halen. Ze waren er gek op en ik vond het super leuk om ze voor te lezen, maar toen stond het zelf lezen van boeken op een laag pitje. Op een gegeven moment kreeg mocht mijn gastouder iemand een gratis jaarabonnement op de bibliotheek aanbieden en die nam ik met liefde aan. Na een jaar had ik het gevoel dat ik alle zelfhulpboeken uit de bibliotheek gelezen had. Daar had ik in de tijd echt behoefte aan. Toen ik ging verhuizen ben ik een tijd geen lid van de bieb geweest omdat deze een stuk duurder was en vele malen kleiner, maar uiteindelijk ben ik toch weer lid geworden. Elke keer als ik ergens ben en een boek interesseert met, dan zet ik hem in mijn favorieten in de bibliotheek app. Meestal reserveer ik een boek, want ik wil niet teleurgesteld worden dat ik daar kom en dan is hij er niet meer. Al vind ik een rondje lopen ook heerlijk. Die stilte en die opties, heerlijk. Tegenwoordig verslind ik dus boeken, maar nu gewoon normale verhalen. Romans vind ik leuk of een detective, maar ik hou niet zo van die bizarre moord dingen. Ik hou het meestal gewoon op feelgood, zoals De Zeven Zussen.
Now
Eerst wisselden m’n moeder en ik ook nog wel boeken en titels uit. Dat vond ik echt leuk. Helaas gaat dat niet meer omdat onlangs is overleden. Nu ik door alle ups & downs van de rouw ga, merk ik dat ik vlucht in boeken. Door te lezen voel ik even niet meer die druk op mijn borst, die drang om te huilen, dat down gevoel. Mijn verslaving is echt lezen geworden. Ik vlucht in boeken om even niet te voelen. Soms heb ik wel door dat ik me weer aan het afsluiten ben, maar aan de andere kant is het ook wel echt even een ontspannen momentje. En dat soort momentjes heb ik op dit moment nou eenmaal nodig, dus ik blijf lekker doorgaan met lezen.