Schrijfopdracht #102 – Beschrijf de lucht. Naar aanleiding hiervan heb ik het verhaaltje ‘ochtend mist’ gemaakt.
De ochtend begint met Lilo’s vrolijke gehup om mij heen, zijn staart zwiept van enthousiasme en maakt me wakker. Met een zucht trek ik mijn kleren aan en loop naar beneden. Ik stap in mijn laarzen, trek mijn jas aan en trek een wollen muts tot over mijn oren. Hoewel ik dol ben op Lilo, zijn die ochtendwandelingen niet mijn favoriet.
Wanneer we naar buiten stappen, omhult de dikke mist ons als een deken. Lilo trekt me enthousiast de mist in, zijn pootjes tikken ritmisch op de natte stoep. Ik zie echt geen hand voor ogen en trek Lilo terug, bang om te struikelen over een onzichtbare hindernis. Hij blijft flink trekken, waarschijnlijk heeft hij hoge nood. Ik volg zijn gespannen lijn, vertrouwend op zijn instincten. Gelukkig stopt hij bij het vertrouwde pleintje met zijn favoriete plasboom. Terwijl hij snuffelt, kijk ik om me heen. Het begint langzaamaan licht te worden, maar nog steeds zie ik voornamelijk wit. Mijn schoenen en de hondenriem tot halverwege zijn de enige zichtbare dingen. Lilo heb ik sinds we de deur uitstapten niet meer gezien, maar ik voel zijn aanwezigheid aan de trekkende lijn. Ik volg hem weer en heb het gevoel dat we richting het meertje gaan.
Bij het meertje aangekomen, begint de mist op te lossen en onthullend zich een wereld inzachte roze kleuren door de opkomende zon. Lilo kijkt me aan met zijn vrolijke ogen, zijn adem zichtbaar in de koele lucht. Een glimlach breekt door op mijn gezicht. Misschien zijn die ochtendwandelingen toch niet zo slecht.
Deze schrijfopdracht – Beschrijf de lucht / Ochtend mist, is nr 102 van 365 Dagen Schrijven.