Niet ernstig, wel irritant die dode vingers. Helaas heb ik het Raynaud syndroom geërfd, vanuit beide kanten van de familie.
Schrijfopdracht 23
De winter is voor mij best lastig. Zodra de temperatuur daalt, dan krijg ik last van dode vingers. Ze worden dan helemaal wit en gevoelloos. Dat gevoelloosheid is zo onhandig omdat ik dan niet eens met m’n huissleutel in het slot krijg. Als er druk tegen mijn vingers zit, dan gaan ze meteen dood. Dus als ik ga fietsen dan heb ik het stuur vast, als ik een tas vast heb, dan sluiten mijn aderen meteen door de druk. Ook heb ik het binnenshuis. Als ik aardappelen geschild heb, dan zijn ze uren lang gevoelloos. Het duurt namelijk heel erg lang voordat ze weer goed doorstroomt zijn. Als ik van buiten naar binnen ga, dan is er temperatuurverschil waardoor het wat sneller gaat, maar als ik al binnenshuis ben dan duurt het mega lang. Wrijven in m’n handen werkt totaal niet, omdat er dan weer druk op zit een man bloedvaten dichtgedrukt worden. Mijn vriendinnen willen altijd heel lief mijn handen opwarmen, maar dat helpt dus niet. Het is gewoon wachten en de temperatuur omhoog brengen.
Blaren
Als mijn vingers langere tijd zonder bloed gezeten hebben, dan ontstaan er onderhuidse blaren. Je ziet het bijna niet, maar des te meer voel ik ze! Ik weet niet zeker of het blaren zijn, maar zo voelen ze wel. Hetzelfde probleem heb ik met mijn tenen. In de winter draag ik thuis altijd extra warme sokken of Ugg sloffen. En buitenshuis Ugg laarsjes, of iets met veel wol. Na het hardlopen is alles lekker warm en goed doorbloed, alleen als ik dan de warme douche in stap, dan schiet al mn bloed weg en is alles meteen dood. Zo’n rare reactie. Een paar jaar geleden heb ik zelfs in het ziekenhuis een stukje laten afnemen die ze op kweek hebben gezet, maar het is dus niks ergs, gewoon Raynaud syndroom. Alleen het is wel vreselijk irritant!