Wat is je echte leven? van 365 dagen schrijven. Schrijfopdracht #140: Mijn echte leven.
Mijn leven bestaat voornamelijk uit een langdurige rouwreis en tegelijkertijd kleine hoogtepuntjes, want die worden ineens zo super belangrijk. Ik schreef in mijn blog Emotie kaart: Wat is één les die je hebt geleerd uit het verleden? dat “Het is in ieder geval een goeie les om te weten dat hele heftige dingen toch ook weer op de achtergrond raken.” En daar probeer ik me dan maar aan vast te houden. Het is nu weer even overleven, misschien een verkeerde woordspeling aangezien m’n stiefvader in z’n laatste levensfase zit, maar zo voelt het wel. Af en toe word ik bedolven onder de golven van emoties van hem zien aftakelen en veel dingen voor hem doen. Die golven zijn zo groot dat ze over de rouwreis van mijn ouders heen vliegen, waar nu dus weer geen plaats voor is. Straks lig ik bedolven in drie rouwreis zeeën tegelijkertijd en daar kijk ik dus niet naar uit! Ik ben zo moe. Zo intens moe dat ik het soms echt even niet meer weet. Ik wil alleen maar slapen of huilen. Zelf lezen is teveel voor me, terwijl dat normaal mij ontspanning is. Nu alleen maar een beetje muziek luisteren voor me uit staren. En dat is ook gewoon genoeg voor nu.
Als ik dan eventjes wat energie heb, dan geniet ik daar ook echt even van door van het zonnetje te genieten of van een momentje met één van mijn mooie meisjes.
Komende tijd zit ik waarschijnlijk nog wel voornamelijk in deze donkere tunnel, maar ik kijk uit naar wanneer er weer licht aan het eind van die tunnel is. Volgend jaar is alles weer anders…