Schrijfopdracht: Nu. #133 van 365 dagen schrijven. Omschrijving: Doe eens gek. Waag je aan het enige dat er is.
Nu, nu. Nu zit ik in een vreet modus. Snoepen, snoepen, de hele dag door. Ik kan niet meer stoppen. Nou ja, ik kan het wel, want ik had de afgelopen dagen gevast. Puur omdat ik het snoepen moest doorbreken. En dan lukt het, het niet snoepen. Dan zit ik braaf de hele dag thee te drinken. Met af een toe een cräcker, soepje of stuk fruit. Werkelijk geen enkel probleem. Behalve dat ik de hele tijd een knorrende maag heb. Maar na twee dagen was ik er alweer klaar mee en begon ik weer normaal te eten. Nou ja, normaal? Ik ging gewoon weer direct terug op de vreet modus.
Nu, op dit moment zit ik trouwens wel braaf met een minneola naast me. Wel nadat ik net een chocolade ijsje en nog een verborgen Mars in de kast vond. En fruit is eigenlijk net zo lekker toch? Ik vind zo’n minneola echt heerlijk! Ik heb expres super veel fruit gekocht: bananen, appels, minneola’s, kiwi’s, druiven, peren, weet ik veel wat nog meer. En dan toch elke keer op zoek gaan naar chocolade. Het is werkelijk verschrikkelijk.
Gelukkig ben ik nog niet aan de paaseitjes begonnen, want dan is het hek van de dam. Ach, ik ga nu maar weer braaf een minneola eten en dan eet ik vandaag niks meer (het is ook al 21:00). In de hoop dat ik morgen gewoon nergens meer snoepgoed kan vinden, of dat mijn hersenen ineens bedenken: owww ik ga nu lekker een kiwi eten! Misschien ligt het ook aan de maandelijkse periode. Maar ja, er aan toe geven is natuurlijk ook een keuze. En ik heb me de afgelopen weken gewoon even laten gaan.
En ik ben slank en sport veel, dus niemand zou zeggen dat ik het niet moet doen, maar goed is het niet, want wie weet hoe het er vanbinnen allemaal uit ziet. Maar daar gaat het eigenlijk niet eens om, ik wil het gewoon niet, dat door vreten. Morgen eet ik gewoon braaf één chocolaadje (als ik die kan vinden) en niet meer. Promise!