Hoe krijg je het voor elkaar om weer verliefd op je leven tijdens rouw te worden? Vóór het grote afscheid was ik toch gelukkig?
Schrijfopdracht #1 en direct doe ik al niet wat er gevraagd wordt (ik blijf een dwarse Edammer natuurlijk). De eerste opdracht luidt namelijk: Beschrijf de allereerste keer dat je verliefd was. Maar ja, dat is al honderd jaar geleden en dat weet ik echt niet meer. En ook heb ik echt geen flauw idee op wie dat zou moeten zijn geweest, laat staan de details. De laatste keer dat ik verliefd werd is 17 jaar geleden en zelfs daar kan ik de details ook al niet meer precies herinneren. En heel eerlijk gezegd ben ik daar ook totaal niet voor in de mood, dus ga ik aan het woordje verliefd lekker mijn eigen invulling geven. Ik beschrijf dus niet de liefde op een persoon, maar de liefde op het leven zelf. Ik ben altijd wel verliefd op het leven, alleen gaat dat vaak onbewust. Op dit moment zit ik alleen in een best wel moeilijke situatie, waardoor ik die verliefdheid even kwijt ben. En die verliefdheid wil ik weer terug!
Back to basic
Ik zit in een soort oververmoeide toestand, waardoor ik de dag niet doorkom zonder een powernap te doen. Ik kan maar één of twee activiteiten per dag doen, dus ik moet echt goed kiezen wat ik wel en niet kan doen. En eigenlijk zijn die keuzes hartstikke goed, want we doen allemaal natuurlijk super vaak dingen die we eigenlijk niet willen doen, maar toch doen voor de omgeving. Dus dan nu de vraag aan mezelf: waar word ik nou echt blij van? Een paar weken geleden werd me die vraag gesteld en was na even nadenken mijn antwoord: niks. Dat is gelukkig ondertussen wel wat verbeterd, want ik heb wat dingen getest om te bekijken waar ik nou blij van word. En de eerste is muziek. Gewoon naar muziek luisteren vind ik altijd al fijn. Als ik aan het werk ben staat ook altijd YouTube live radio aan op m’n Google Hub. Van muziek luisteren word ik gewoon rustig en blij. Dat is een gemoedelijke staat van zijn. Alleen om een piek te veroorzaken ga ik dansen.
Dance the night away
Ik ben altijd al gek geweest op dansfeestjes, al ga ik daar de laatste jaren niet zo vaak meer heen, omdat ik het gewoon niet zo lang vol hou. Alleen hoe kan ik nou wel lekker los dansen zonder naar een feest te gaan? Daarvoor is de oplossing: ecstatic dance. Zoooo lekker! Geen contact met mensen, niemand die op me let, de meest gekke muzieksoorten door elkaar, helemaal los gaan en na twee uurtjes gewoon weer relaxt naar huis gaan. Dat is toch gewoon fantastisch. Echt iets voor de introvert in mij. Sinds een paar weken doe ik het ook steeds vaker gewoon lekker thuis. Gordijnen dicht, licht uit en muziek aan. De muziek hoeft niet eens hard aan te staan. Het leuke is juist om meerdere muziek stijlen door elkaar heen af te spelen, me laten meevoeren, go with the flow. Als is het maar een kwartiertje, daarna ben ik weer een hele tijd helemaal happy.
Lachen gieren brullen
En wat werkt er nou beter op je gemoedstoestand dan lachen? Wij kijken thuis vaak Home video’s, dan liggen we gezamenlijk helemaal in een deuk. En als ik de hele dag nog niet écht gelachen heb, dan kijk ik ’s avonds nog even een kort filmpje van een komediant, zoals: Rayen Panday, Daniel Arends of Kor Hoebe. Stom lachen, daar hou ik van. Even een de tranen rollen over me wangen momentje, helemaal dubbel liggen. Daarna blijft de glimlach nog een tijd gemakkelijker op m’n gezicht geplakt, omdat ik me dan van binnen ook nog een hele tijd happy voel. Ik doe tegenwoordig niet meer aan to-do lijstjes, maar als ik die wel zou hebben dan zouden deze twee dagelijks bovenaan staan! Weer verliefd op je leven tijdens rouw wordt zo een stuk gemakkelijker.