De oudste vriend van mijn vader is twee maanden na mijn vader overleden. Dag Jeroentje, je was een bijzondere man.
Hij was onze huisfotograaf. In mijn fotoalbums heb ik als baby al hele fotorapportages die door hem gemaakt zijn. De derde foto is met Jeroen zelf.
Wat een talent was jij. Zo verschrikkelijk mooi kon je tekenen. Je hebt onze portretten getekend. Na 40 jaar hangt deze nog steeds aan de muur! En ook had je voor ons een heel groot keramiek spaarvarken gemaakt, met Delfts blauwe tekeningen erop geschilderd. Hij is al heel vaak weer in elkaar gelijmd, maar hij staat er nog steeds.
Toen wij nog op de basisschool zaten kwamen wij op een dag thuis met ons rapport. Jij had al een paar biertjes teveel op en wilde ons wat geld geven voor ons rapport. We gingen fl. 100,- voor je wisselen bij de snackbar en uiteindelijk heb je alles verdeeld over ons drieën (Roy had een vriendje mee).
Vanuit Eindhoven, waar je toen woonde, kwam je gewoon lopend naar Edam toe! Je deed er een paar dagen over en sliep in bushokjes. Dan bleef je een dagje om vervolgens weer terug te lopen.
Tijdens het huwelijk van mijn vader, afgelopen september, zat Jeroen bij ons vooraan. En op de groepsfoto stond hij natuurlijk direct achter mijn vader. Hij was gebracht door de Wensambulance vanuit Limburg, waar hij woonde. Tijdens het feest op het Strandbad Edam zat hij mooi met een biertje in zijn hand te kletsen.
Tijdens de uitvaart van mijn vader, afgelopen april, werd hij weer gebracht door de Wensambulance. En zat hij uiteraard weer vooraan, waar hij hoorde.
Dag Jeroentje. Mijn vader en jij hadden zo’n bijzondere band. Na de scheiding in 2000 heeft hij met niemand contact gehouden, behalve met jou. Jullie waren beide lekker onverschillig, altijd aan het geinen en nooit echt serieus, wel altijd gezellig, uiteraard met een sjekkie en een biertje. Op je kaart staat: Het boek is uit, het was prachtig. Nou, over jou valt een hele serie te schrijven! En je was zeker trots op je dochter en kleindochter.
