Dit jaar is het kattendag op 8 augustus 2025. Afgelopen weken was ik op vakantie en dan mis ik ze toch wel hoor, mijn poezen beesten. Eigenlijk als meteen in de ochtend, want dan komt er altijd wel een poesje langs om ons wakker te maken. In even te kroelen, maart vooral natuurlijk omdat ze honger hebben. Liefde gaat door de maag, bij deze beestjes.
Mijn Whiskey in ondertussen al 18 jaar en dat is ook goed te merken, want ze valt ontzettend uit en ze slaapt alleen maar. Ze heeft al een paar jaar en schildkliertumor, die goed onder controle is met medicijnen, maar de laatste tijd wilt ze non-stop eten, terwijl haar bloedwaarden gewoon goed zijn. Eten is het enige waar ze wakker voor wordt en ze zal haar doel bereiken, want ze blijft net zo lang schreeuwen en om mijn voeten lopen tot ik haar eten geef. En dat niet twee keer per dag, mee zeker zo’n tien keer per dag. Soms hoor ik hele explosies in haar buikje. Arme schat. Dus we hebben deze oude dame altijd haar zin, want ik wil niet dat ze honger lijdt. Lekker veel eten voor die oude dame, en toch is ze mega dun.
En dan hebben we de twee kleintjes. Zo noemen we ze nog steeds, maar klein zijn ze allang niet meer. Verre van zelfs. Flügel is lang en zwaar, waardoor Nikki haar een ‘worst’ noemt. Monster is klein van stuk, maar wel wat breder (lief gezegd hè), waardoor iedereen haar ‘dik’ noemt. Ze is poeslief, want als we thuis komen dan ligt ze in de poortdeur opening (super onhandig), op haar rug omdat ze geaaid wilt worden, maar als het om eten gaat dan veranderd ze in een echt Monster, want als we even niet opletten heeft ze drie bakjes leeg geschrokt. Flügel kozen we voornamelijk omdat ze lekker veel pit had en aldus op overzien uit was. Nou, ik weet niet wat er met haar gebeurt is, maar ze is nu vrij dommig. Als ik haar in de tuin roep, dan zal ze niet ff doordenken en naar de etensbak rennen. En als ik niet meeloop en de bak aanwijs, dan zal ze hem niet vinden. Ze is ook zo lomp dat het grappig is, want als ze in bed over me heen probeert te lopen, dan valt ze met elke stap eraf. Echt komisch. Alsof haar poten te lang zijn. En ze heeft een spanningsboog van een paar seconden, want een paar aaitjes en weg is ze weer.
Ik ben super blij met alle drie mijn katjes. 💝