Een recept volgen is haast onmogelijk. Het lijkt wel of het in het Russisch staat. Overspannen koken is verre van een pretje.
Wat gaan we eten?
Deze vraag vind ik moeilijk te beantwoorden. Zodra ik erg moet nadenken dan gaan mijn hersenen in error. De helft van de tijd pak ik wat groente en maak ik er stamppot van. Dat is nog wel te doen. Maar ja, ik wil ook niet elke dag stamppot eten. De andere helft van de tijd maak ik een verspakket. Ideale uitvinding, want dan hoef ik zelf niet te bedenken welke ingrediënten ik allemaal nodig heb. En als ik er echt niet uit kom wat we moeten gaan eten, dan is het gewoon pizza, patat of Chinees.
Een recept volgen
Het enige nadeel van zo’n verspakket is dat ik een recept moet volgen. De letters dansen. Ik lees de eerste zin voor de vierde keer. Weer registreer ik niet helemaal wat er staat. Ik ga wel alvast de groente snijden, dat moet toch gebeuren. Het is echt raar, maar lezen gaat best moeilijk, ondanks dat het mijn VERSLAVING is, kan ik het op dit moment gewoon niet. Het lijkt soms ook wel alsof ik een kneiterharde hoofdpijn heb, waardoor ik wazig zicht heb, terwijl ik eigenlijk maar een lichte hoofdpijn heb.
Nee, overspannen koken is echt geen pretje. Maar ja, er moet toch gegeten worden.
Wat ik niet kan nu ik overspannen ben
Ik heb nog een aantal blogs geschreven over hoe ik dingen ervaar nu ik overspannen ben. Hopelijk komen er niet veel meer bij en ben ik snel van deze toestand af.