De supermarkt is sowieso niet mijn hobby, maar overspannen naar de supermarkt is bijna niet te doen. Wat een chaos!
Supermarkt stress
Naar de supermarkt gaan is een grote stap. Wat moet ik halen? Waar is mijn boodschappenlijstje? Hopelijk staat er niet teveel op. Heb ik een tas nodig? Wat moet ik nog meer meenemen? O ja, mijn portemonnee is wel handig.
Dan sta ik voor dat hekje, met hartkloppingen. Waarom? Een supermarkt binnengaan is toch niks geks? Daar ga ik dan. Alsof ik achtbaan in stap. Zo’n raar gevoel. Het is echt een hele opgave om door dat hekje te stappen.
Ik loop als een kip zonder kop tussen de schappen door. Alles is wazig. Welke producten zijn dit? Heb ik dat nodig? Wat een geluid allemaal. Zoveel bewegingen. Waar is dat allemaal voor nodig? Alles komt zo hard binnen.
Waar is de uitgang??? O shit, eerst nog in de rij. Misschien nog wel het ergst van allemaal. Daar sta ik dan. O ja, alles moet op de band. Moet dit product vooraan staan, of toch dat zwaardere product eerst? Boeie, niet nadenken, gooi er nou maar gewoon op. Wachten. Wat een mensen, wat een geluiden, was een kleuren! Het is zo druk.
Mijn spullen worden gescand. O ja, ik moet alles in m’n tas doen. Wat een gestress. Waarom moet dat altijd met zo’n tijdsdruk? Even focussen en alles in die tas werpen. Zware pot op de bananen? Jammer dan, gewoon doorgaan. Er wordt gepraat. Shit, dat is vast tegen mij. Als een bezetene zoek ik mijn portemonnee. Even lief lachen en pinpas erop. Wegwezen!
Zooooo, hierna ben ik kapot! En ik moet ook nog helemaal naar huis! Nee, overspannen naar de supermarkt is echt niet te doen. Voortaan bestel ik maar weer braaf mijn boodschappen bij Picnic.
Wat ik niet kan nu ik overspannen ben
Ik heb nog een aantal blogs geschreven over hoe ik dingen ervaar nu ik overspannen ben. Hopelijk komen er niet veel meer bij en ben ik snel van deze toestand af.