Schrijfopdracht #157: Het verhaal van je borsten, van 365 dagen schrijven is geworden: Kat tegen mijn borst.
Wij hebben sinds een aantal weken een kitten. Echt een kleine druktemaker. Hij slaapt uren lang, maar als hij wakker is, dan is hij een echte terror. Flügel en Monster zit hij steeds achterna. Wij worden aangevallen op een andere manier. Met liefde. Ok, soms heeft hij het echt op zijn heupen en dan valt hij onze handen aan. Gekkie. Erg speels dus.
Vaak wilt hij bij iemand liggen. Hij zoekt echt geborgenheid. Zo lief. En toen kwam hij ’s avonds bij mij op bed (dat vindt Flügel biedt zo leuk, want dat is mijn bed knuffel kat). Eerst natuurlijk speels en over het bed rennen. Ineens kroop hij bij mij onder de dekens en ging rustig liggen. Tegen mijn borst aan, koppie op mijn bovenarm. Echt lepeltje lepeltje, voor zover dat mogelijk is met zo’n klein beestje. En zo bleef hij een hele tijd liggen spinnen. Het was ook een moment stil. Waarschijnlijk in slaap gevallen. Maar niet veel later begon hij weer te spinnen.
Zo’n moment, dat is toch fantastisch. De kleine dingen des levens. Dit was voor mij een echt geniet momentje.