Schrijfopdracht #158: Wormvormig aanhangsel,van 365 dagen schrijven is geworden: Knuffel kitten
Afgelopen nachten wurmde mijn kleine rode katertje zich onder mijn dekens. Heftig knorrend schurkte hij zich tegen mij aan. Hij kwam lekker tegen mijn borst en half op mijn bovenarm liggen. Zo verschrikkelijk lief.
Dit zijn van die momenten in het leven, waar ik ontzettend van kan genieten. Die kleine druktemaker die een moment van rust opzoekt. En dan kies om in mijn armen te liggen. Na een aantal minuten stopt het spinnen en valt hij in slaap. Wanneer ik beweeg, begint het spinnen weer van voren af aan.
Overdag is hij zo verschrikkelijk druk, op het irritante af. Echt een kitten. Een uurtje spelen en daarna weer 3 uur helemaal in coma. De andere katten vinden hem meestal wel irritant, maar de laatste tijd spelen ze steeds vaker met hem mee.
Midden in de nacht, pikke donker buiten, en dan weer zo’n zacht warm pakketje tegen me aan genesteld. Mijn lieve kleine wurmpje is het dan. Wat kan ik van hem genieten. Ik hoop dat hij dit nog veel langer blijft doen.