Schrijfopdracht #155: Beschrijf jouw hemel, van 365 dagen schrijven is geworden: Mijn hemel.
Ik schrijf het wel eens “Dat was hemels”, maar hoe zou ik mijn eigen hemel omschrijven?
Er hangt een sereniteit. Dat is een gevoel maar ook een staat van zijn. Rust, ruimte, reinheid komt er misschien nog wel het dichtst bij in de buurt. Ik snap helemaal dat die uitvaart maatschappij in Volendam Sereen heet. Als iemand is overleden, hangt er zeker een zekere sereniteit in de lucht. Ook verdriet, maar ook liefde. Het is een combinatie. Wat ook logisch is, want rouw is ontstaan uit liefde. Als je diegene niet liefhad, dan hoef je er ook niet om te rouwen, dan heb je er ook geen verdriet om.
In mijn hemel is ook een gevoel van vrijheid. Vrijheid in eindeloze mogelijkheden. Alles kan, alles mag, probeer het gewoon en bekijk hoe het voelt. Daar gaat het natuurlijk altijd om: hoe voelt iets? Voelt het goed of voelde het vermoeiend? Vrijheid voelt gewoon zo fijn, alsof echt alles mogelijk is.
En liefde, daar draait uiteindelijk alles om. Liefde als met een geliefde samenzijn, maar ook het omringt zijn met mensen waarvan je houdt, als in familie, maar ook je eigen gekozen familie, je vrienden. Sommige dingen zijn niet leuk om te doen, maar als je ze doet met iemand waarvan je houdt, dan is het al veel minder erg. En het is ook altijd leuk om nieuwe dingen uit te proberen met iemand waarvan je houdt, zo kun je de ervaring samen delen.
Naar mijn idee hoef je niet een mega grote vriendengroep te hebben, maar gewoon een aantal mensen waar je een echt goede band mee hebt, waar je leuke dingen maar ook moeilijke dingen mee kunt delen. Die mensen zijn je eigen gekozen familie en zoveel waard. Zij maken je wereld leuker.