Even achterom kijken. Wat heb ik afgelopen jaar allemaal gedaan? Heb ik gedaan wat ik wilde doen. Hierbij mijn terugblik naar 2023.
Het jaar begon geweldig! Gelijk drie vakanties in de eerste week. Met oud & nieuw met m’n gezin in een vakantiehuis op de Veluwe, vervolgens met de gehele schoonfamilie drie dagen naar Preston Palace en ter afsluiting een lang weekend met mijn moeder naar Aken in Duitsland. Helaas veranderde dit prachtige begin al snel in een hel. Mijn 62-jarige moedertje kreeg op een doodnormale vrijdagmiddag uit het niets de diagnose kanker, uitgezaaid, opgegeven. Maanden, geen jaren, zeiden ze en dat is ook uitgekomen want ze heeft de 6 maanden niet gehaald. Een dag na de diagnose werd ze ook echt doodziek en ik had niet verwacht dat ze het volgende weekend zou halen. Wat een rollercoaster was dat zeg. Haar zo zien aftakelen is hartverscheurend. Ik heb 6 maanden in de overlevingsmodus geleefd. En toch ben ik super blij met die periode, want ik heb haar veel tijd en aandacht kunnen geven. Hele kleine maar mooie liefdevolle herinneringen kunnen maken, zoals haar teennagels lakken, zodat ze mooi in de kist zou liggen. Ik had het niet anders gewild. Vervolgens trouwde mijn vader op de dag dat mijn moeder overleed. Bizar om in m’n mooie jurk de kist uit te zoeken. De maanden daarna moest ik zoveel regelen en had haar man ook wel enige aandacht nodig nu hij ineens alleen was. O, had ik al vermeld dat afgelopen zomer ook mijn vader en mijn stiefvader de diagnose kanker hebben gekregen? Beide worden niet meer beter en krijgen dus alleen nog palliatieve zorg. Met hen dus ook ziekenhuis in, ziekenhuis uit. Begin december ben ik dan ook helemaal ingestort. Ik kon echt niks meer, ik wist zelfs niet meer hoe de wasmachine werkte. Twee weken niet gewerkt, maar ik vind m’n werk te leuk om niet te doen, dus daarna rustig aan weer begonnen. Mijn geest en lichaam zijn nog steeds oververmoeid, want ik moet elke dag een middagdutje doen, ik kan maar 1 of 2 activiteiten per dag en ik heb allemaal lichamelijke klachten want volgens mij is m’n immuunsysteem overhoop. Dus ik ben vooral thuis, rustig aan het sporten, aan het typen of ik lig te slapen. Ik weet dat me in 2024 nog genoeg te wachten staat, want m’n beide vaders hebben ongeveer een jaar gekregen. En toch hoop ik me weer ‘gewoon’ goed te voelen en vooral veel leuke dingen te kunnen doen. Making memories!