Mijn dochters vinden dat iedereen een lievelingsdier heeft en ik kwam uit op een zeeschildpad. Ik vier dus vandaag wereld schildpaddendag.
Australië
In Sydney heb ik een haaien duik gedaan, daar was ook een schildpad. Prachtig om die door het water te zien zweven.
Op Fraser Island zag ik vanaf de rotsen allemaal schildpadden zwemmen, ook echt mooi.
In de Australian Zoo heb ik Herriet, de (toen) 174 jaar oude schildpad gezien.
In Bundaberg ben ik naar een schildpaddencentrum geweest. Op het strand kwam een zeeschildpad aan land en ze ging eieren leggen. Net pingpong balletjes. Mooi om mee te maken.
Op Magnetic Island he bik mijn duikbrevet gehaald. Daar heb ik tijdens één van mijn vele duiken ook een schildpad over me heen zien zweven. Dat was pas echt een moment om nooit te vergeten.
Dit schreef ik in mijn blog: Ik ben een zeeschildpad:
Volgens mijn dametjes heeft iedereen een lievelingsdier. Dus toen ik even goed ging nadenken, bedacht ik me: ik ben een zeeschildpad. Het komt eigenlijk door toen ik in Australië was en regelmatig ging duiken. Op Magnetic Island heb ik mijn duikbrevet gehaald en zag ik tijdens één van mijn duiken een zeeschildpad over me heen vliegen. Dat moment ben ik nooit meer vergeten. Ik vind de onderwaterwereld zo mooi. De gedempte geluiden, de rust, de kleuren (bij het Great Barrier Reef dan). Alles gaat langzamer in de onderwaterwereld. Prachtig gewoon.
Knuffels
Mijn dochters spaarden op een gegeven moment Ty Beanie Boo knuffels. Elke keer als ik een schildpad variant tegen kwam, dan kocht ik hem voor mezelf. Ik heb ongeveer zes Ty Beanie Boo schildpad knuffels. We hebben er ook ooit een leuke slow video mee gemaakt. Ik vind ze gewoon echt super schattig.
Op deze wereld schildpaddendag zal ik mijn schattige knuffeltjes wel weer even tevoorschijn toveren.