Familie dagboek december 2023
Vrijdag 1 december: De dag begint tegenwoordig met hartkloppingen. Waarom? Geen idee. Als ik dan toch hartkloppingen hebt, meteen maar ff achter de laptop nabestaande machtiging aangevraagd bij de Belastingdienst, zodat ik volgend jaar de aangifte inkomstenbelasting kan doen voor mijn moedertje.
Daarna door naar Philip & Marijke, even kijken hoe het gaat na zijn eerste immuuntherapie, nergens last van gelukkig. Hij mag ook weer kleine stukjes autorijden, dus ook weer wat mobieler. Zelf naar de supermarkt, kan hij ook mooi een stukje lopen.
Hierna toch wel weer ff rust nodig, lekker aan m’n surprise. Als ik in m’n kamertje aan het rommelen ben met een muziekje, dan gaat het ineens wel goed.
Weer een brief gekregen van de hypotheek dat ze nog meer documenten nodig hebben, alleen heb ik geen idee wat het allemaal is. Remco bood aan om dat van de week uit te zoeken, dat zou heerlijk zijn.
Even samen een stukje wandelen buiten. Prachtig mooi zonnetje, wel steen koud. Normaal vind ik een stukje wandelen heerlijk, vooral langs ons park en de dijk. Nu voel ik me alleen maar onrustig en kan er echt niet van genieten.
Op de heenweg naar Huis aan het Water, non-stop gehuild, geen idee waarom, want er stond gewoon relaxt de slam mix marathon aan. Bij mn begeleider geen traan gelaten, terwijl ik juist had verwacht dat als ik eenmaal begon te praten, ik helemaal los zou gaan, maar niet dus. De helft is langs me heen gegaan, alleen onthouden dat hij het over copingstijl had en dat ik op m’n ademhaling moet letten. En hij vroeg wat ik zou kunnen doen om mezelf rustiger te gaan voelen. Ik heb werkelijk geen idee, want op dit moment krijg ik overal stress van. In m’n kamertje zitten vind ik erg lekker, beetje laptop rommelen, knutselen aan m’n surprise. Dat zijn eigenlijk de enige drie activiteiten die mij een goed gevoel geven. Lezen doe ik veel te obsessief, want ik kan dan niet meer stoppen, waardoor het eigenlijk niet meer relaxt is. Dus het enige wat helpt is me terugtrekken in m’n kamertje, met Whiskey op schoot en muziekje aan.
Zaterdag 2 december: Half 5 klaar wakker met keiharde oorsuizen, super fijn, daar lag ik dan weer te malen. Uurtje later kwam Nina bij me omdat ze een nachtmerrie had. Lekker bij me in bed genomen en toen had ik maar één taak: haar knuffelen. Uiteindelijk samen in slaap gevallen tot de wekker om 8 uur ging.
We hadden afgesproken om samen naar de sportschool te gaan in de ochtend. Ik had er echt zin in, alleen zodra ik me wilde omkleding kreeg ik knallende hoofdpijn en een nog hardere piep in m’n oor. Dus maar weer niks doen.
Eind van de middag toch even mee naar het winkelcentrum. Zodra ik de supermarkt in stapte zei Remco: buikademhaling. Wel grappig dat hij het door heeft. Gelukkig snel zonder iets te kopen weer naar buiten. Alleen duurde het geheel mij veel te lang en was ik blij toen ik eindelijk weer thuis was. Meteen mezelf opgesloten in m’n kamer met een muziekje.
Zondag 3 december: Ochtend lekker rommelen op m’n kamertje, dametjes gingen koekjes bakken. Begin van de middag naar Sarah om te aarden. Eerst ff lekker kletsen, wat vallen alle puzzelstukjes dan altijd mooi op hun plek he. Staan & aarden, voelde meteen alles stromen. Zo fijn om weer eens in m’n lichaam te zijn ipv alleen maar in m’n hoofd. Daarna nog even gezellig bij Lotje langs.
Eind van de middag gezellig surprises uitpakken en in de avond een film gekeken, uiteraard een paarden film (zucht).
Maandag 4 december: Om 5 uur klaar wakker. Met m’n hand op mijn buik rustig en diep ademhalen, uiteindelijk viel ik weer in slaap.
Extra vroeg de wekker gezet, want ik wil een nieuw ochtend ritueel, zonder direct in stress modus te schieten: kids wakker maken, broodtrommels vullen etc. Dus eerst even rustig blijven liggen & diep ademhalen, flink uitrekken, glas water drinken, de tuin in op blote voeten en een paar rekoefeningen doen. M’n voeten deden wel even pijn van de kou, want kou laat ik nooit toe. Daarna waren ze juist de hele tijd super warm.
Trek ik de kast open in mijn kamertje, stort de hele inhoud eruit. Alle planken afgebroken. Ok ik snap de hint, opruimen die troep, schoon schip maken. Meteen alle papieren uitgezocht en weggegooid. Achteraf is zoiets altijd zo lekker.
11:00-12:15 uur op de mat bij Mimmie voor LEAP. Normaal lig ik altijd flink te stuiptrekken zonder emoties. Dit keer startte ik meteen met huilen. Ik kreeg alleen maar door: loslaten, maar dat wil ik helemaal niet! En Mimmie had een ketting voor ons gekocht (Elite shungite edelsteen). Ik ben na 13 jaar mijn mooie M’amour ketting kwijt, gewoon geen idee waar ik hem heb neergelegd. Dus nu mijn nieuwe ketting om, voel ik me niet meer zo bloot.
Meteen door naar Frouwine voor ademhalingssessie. Tijdje gezellig geklets en ik ben helemaal nog niet toe aan zo’n ademhalingssessie.
Daarna meteen door naar de school van Nina om alle surprises te bekijken. Super leuk. Alleen daarna wel helemaal gebroken. Ik kon m’n ogen gewoon niet meer openhouden en mega hoofdpijn. Iets te veel gedaan dus, alleen ik wilde het zo graag.
Dinsdag 5 december: Weer iets te vroeg wakker, maar lekker blijven liggen. 7 uur de wekker, m’n nieuwe ritueel uitvoeren: ademhalen met hand op m’n buik, uitrekken, water drinken, buiten op blote voeten oefeningen, één hoofdstuk lezen. Daarna pas rustig aan kindjes wakker maken en de rest van de riedel.
Twee kleine dingetjes te doen vandaag, toch de hele tijd onrustig gevoel van binnen. Naar Joe om online te zoeken naar zijn vliegticket en treinticket die hij geboekt had, maar niet meer kon vinden. Ook meteen een zooitje post doorlopen en z’n mailbox doorlopen. Terug gewandeld, kon ik niet van genieten, komt ook van de kou, ik wilde gewoon naar huis. Toen ik in het parkje door een plas water in het gras liep met m’n witte gympies moest ik wel even lachen, kinderlijk leuk blijft dat. Thuis alweer helemaal gebroken en tijdje met de kat op bed gaan liggen.
In de middag voor het eerst naar de psycholoog die bij de huisartsenpraktijk hoort, een praktijkbegeleider ofzo. Hopelijk, ook een beetje goed, want ik wilde niet naar een ‘echte’ psycholoog, omdat ik geen zin had om een paar maanden op de wachtlijst te staan, want dan ben ik uiteraard allang beter. 😉 Hij wist het hele verhaal al, omdat dat bekend is bij de huisartsenpraktijk, dus dat was wel makkelijk. Beetje wat dingen verteld waar ik tegenaan loop, hoe ik probeer te relaxen enzo. Dat ik de afgelopen acht maanden alles heb opgestapeld en nu alles in één keer eruit wil gooien, omdat ik maandag weer aan het werk wil. Maar zo werkt dat niet volgens hem, dat het met kleine beetjes gaat, vet irrirant. Zijn boodschap voor vandaag was: geef jezelf de tijd. Pfff ik heb de tijd, tot maandag, haha. Thuis was ik meteen mega misselijk, geen idee waarom.
Ik vond in de troep die uit m’n kast gevallen was ook de geboortehoroscoop die mijn tante gemaakt had vlak na mijn geboorte. Tegenwoordig kan dat natuurlijk online gemaakt worden, dus besloot ik eens op onderzoek uit te gaan. Jeetje wat komt er veel overeen zeg, best wel confronterend soms. Vooral dit zinnetje klopt op dit moment wel heel erg: Je moet in dit leven leren te ontspannen en het jezelf gunnen om te genieten en spelen, en gewoon lekker eens fouten te maken! Lees hier mijn gehele Geboortehoroscoop.
Avond wandeling met de dametjes. Lekker in het donker lopen. Op de dijk was het echt mega donker, heerlijk.
Woensdag 6 december: Ik voelde nog wat weerstand om naar de sportschool te gaan, maar ik ben gewoon gegaan, want ik ben wel klaar met dat lamlendige gedoe. Remco heeft alle apparaten voor beenoefeningen uitgelegd en daarna lekker zelf aan de slag. Aan het einde nog even tien minuutjes rustig aan hardlopen op de loopband. Alles voelde goed en ik was ook niet helemaal gebroken toen ik thuis kwam.
Donderdag 7 december: Whiskey kwam op me liggen, dus nog even gewoon blijven liggen. Ik dacht meteen: weer een dag. Hm rare gedachte, waar komt dat vandaan?
Wandelend naar Joe gegaan om de hondjes op te halen. Koud, wit, glas en prachtig.
Stiekem ingelogd op het werk en m’n mailbox bijgewerkt, ging goed. 🙂
Partyalbum toegevoegd aan deze website. Ik had hem al helemaal gemaakt, dus het was alleen knippen en plakken. Er missen nog een heleboel feestjes, maar die weet ik echt niet meer. Toen was ik toch in de dance mood, dus gordijnen dicht, licht uit en discolamp aan. Even een kwartiertje op Tiesto live at Innercity 1999 gedanst. Ik weet van dat feest alleen nog dat de muziek vet was en dat ik de hele nacht problemen had met de eenrichtingsverkeer tunnels. haha.
In de middag m’n Google 2023 foto map compleet gemaakt en meteen maar een fotoboek besteld.
Mega buikpijn. Afgelopen dagen al een beetje, maar vandaag en vooral vanavond heel erg. Zit nog te bedenken of ik morgenochtend ff de huisarts moet bellen. Ik ben niet zo’n huisarts bezoeker. Bekijken hoe de nacht gaat.
Vrijdag 8 december: Kwart voor 5 kwam Nina huilend bij me met pijn in haar keel, ze voelde ook bloedheet, dus even lekker bij me liggen. Om 6 uur was ze aan het overgeven in de badkamer, samen in haar bed gaan liggen. En om 7 uur ging alweer de wekker, want Nikki moest eruit. Besloten om de huisarts niet te bellen, want ik ben gewoon eigenwijs en ga het nog even aankijken. Samen met Remco de brief van m’n moeders hypotheek proberen te ontcijferen, ik moet een boedelbeschrijving gaan maken, leuk. DigiD wachtwoord vergeten, dus die ook meteen opnieuw ingesteld. Vervolgens een VOG aangevraagd, die is nodig om als vrijwilliger van CoderDojo te mogen werken.
M’n werk gebeld dat ik maandag graag weer wil starten met werken. M’n psycholoog zal het er vast niet mee eens zijn, maar ik wel. 😉
In de avond op de hondjes passen en wilden de dames een film kijken.
Zaterdag 9 december: Vroeg op om de hondjes uit te laten. Ik vond het eigenlijk wel lekker om in het donker een wandeling te maken. Nina gelukkig geen koorts meer. Besloten om Nikki haar kamer te verbouwen, alle troep eruit, meubels verschoven, verf bijwerken en klaar. Veel meer ruimte zo. Zooitje Playmobil op Vinted gezet, want we hebben wel extreem veel. Nog van mij vroeger, want ik was er helemaal gek van, Remco had ook nog een zooitje en ook nog mega veel gekocht de afgelopen jaren. Dus de kasten zijn weer lekker leeg, heerlijk!
Zondag 10 december: Remco naar hardloopwedstrijd, balen dat ik nog steeds niet kan. Eind middag naar Tuincentrum De Boet voor kerstshow, alleen veel te druk, ik was de hele tijd iedereen kwijt, was er met m’n hoofd niet bij.
Maandag 11 december: Eerst dag weer werken, twee uurtjes deze week. Zelf bedacht, meer ga ik echt nog niet trekken, denk ik. Later naar de sportschool met Remco. Ff fietsen en op de band. Ging goed, maar voel me raar. Eind van de middag twee uurtjes op de hondjes passen bij schoonouders thuis, lekker chillen in de bank met m’n boek. In de avond de hondjes weer naar Joe gebracht, die net terug was uit Engeland, fijne tijd gehad met vrienden en familie. Kreeg een cadeautje van Joe z’n zus, super lief.
Dinsdag 12 december: Twee uurtjes werken, ging ok. Whiskey sprong mis, waardoor ze diepe groeven achter liet op mijn been. Joe nieuwe blaasscan. Notaris gebeld wanneer het legaat eindelijk komt, hypotheek wacht erop. Schouder oefeningen gedaan, Picnic boodschappen besteld, ff pakketje ophalen, zodat ik weer een valeriaan pilletje (extra sterk) kon nemen. Bij teveel mag je dus niet meer autorijden, en ik had er al een eentje op. Hele tijd vet opgefokt, alleen geen idee waarom, zo irritant. In de bank zitten met een radiozender op tv, nog nooit eerder gedaan, alleen ik heb niet eens gehoord wat voor muziek er gedraaid werd.
Woensdag 13 december: In de ochtend met Remco naar de sportschool en daarna samen hardlopen, kreeg m’n ademhaling moeilijk in bedwang, natuurlijk ook alweer een paar weken niet hardgelopen. Rest van de dag lekker chillen, nodig ook.
Donderdag 14 december: Twee uurtjes werken. Alleen maar leuke dingen gedaan en toch zat ik op een gegeven moment te trillen als een rietje. Ik had ook echt niet langer kunnen werken. Daarna een dikke huilbui. Later wat uit gaan typen, misschien helpt dat. Een klein beetje van 31 maart beschreven in Maart 2023 en een start gemaakt met April 2023. Hielp wel trouwens, al werd ik er wel verdrietig van. Misschien wel de juiste soort verdrietig ipv gefrustreerd verdrietig.
Email van de notaris met het legaat, het is alleen een notitie/opzet. We moeten een afspraak maken om op kantoor het document te ondertekenen. Meteen gebeld, maar niemand van de afdeling bereikbaar, meteen een email gestuurd.
Om 18:00 bij Joe, want hij zou tussen 18:00-19:00 uur een telefoontje van het AVL krijgen met zijn uitslag van de scan, met daarmee het behandelplan. Braaf zitten wachten tot 19:30 maar niks. AVL gebeld, ze zagen geen afspraak staan, maar dit staat misschien ook ergens anders genoteerd. Van Joe kreeg ik een klein kerstcadeautje, een kussen gemaakt van Annita haar kleding. Daarmee lekker op bed Ajax gaan kijken.
Vrijdag 15 december: Joe AVL gesproken, de uitslag was er nog niet, daarom hadden ze niet gebeld. Dat hadden ze toch ook gewoon ff kunnen vertellen, zucht. Nu wordt hij maandag gebeld. In de middag werd hij weer gebeld door iemand van AVL. Diegene kon alleen vertellen dat de kanker in zijn blaas flink toegenomen was, maar niets over de verdere uitzaaien of het plan.
Werken ging wel eigenlijk. Voor m’n gevoel ook nog echt wat kunnen doen.
Ik had van Huis aan het Water een waardebon gekregen voor een massage, ik had gekozen voor een voetmassage. Nou, dat was niet zomaar een simpele voetmassage, dat was een hele ervaring, echt heerlijk! Ik ben een uur lang helemaal in een andere wereld geweest. Daarna mocht ik eigenlijk niet hardlopen, maar eind van de middag toch gedaan. Ik wilde rustig rennen, maar uiteindelijk ging ik steeds harder, conditie zit er toch nog wel.
In de avond kwam Joe even langs. Nog een kerstcadeautje, mini urn van mammie! ? Zo blij mee! Hij had dezelfde en een ketting met as en haar vingerafdruk. En heeft een restaurant geboekt voor na de kerst, gaan we gezellig met z’n allen eten. Tenzij hij al aan de chemo zit en ziek is, maar dan verplaatsen we het gewoon naar voor z’n chemo.
Zaterdag 16 december: Ochtend samen sportschool, autowasstraat, slijterij, croissants halen. Middag surf winkel die de deuren ging sluiten en verjaardag. Was erg moe, toch mee de winkel in, op de verjaardag rustig in een hoekje gezeten en extra vroeg naar huis gegaan. 20:15 op bed, even later vet overgeven. Het was allemaal toch iets teveel denk ik.
Zondag 17 december: Hardloopwedstrijd. Een stemmetje in m’n hoofd zei: dit zou je niet moeten doen, maar toch gedaan. Groot stuk tegenwind en de dames kopgroep lekker laten gaan. Fijn dat het gelukt is, de rest van de dag maar even niks doen. Vervolgens ook daadwerkelijk de héle middag geslapen. ?
Maandag 18 december: Werken ging wel aardig, hield het precies twee uur goed vol. Bij Philip langs, ff checken hoe het gaat. Morgen 2e immuuntherapie en nog wat data opgeschreven. En vooral veel op bed gelegen tussendoor. Ik wilde perse weer een keer naar mn baantraining. Remco ging mee, als mental support.
Joe eindelijk gebeld door het ziekenhuis. Geen extra tumoren, bot tumor niet gegroeid, blaastumor van 2,5 naar 4 cm. Dus hij moet aan de gewone chemo. Die is wel zwaarder, maar wel blij dat de tumoren niet verspreid zijn. Morgen contact met de oncoloog uit Purmerend. De uitslag duurde zolang omdat ze contact hadden met Amerika of ze de blaastumor konden gebruiken voor een punctie, maar dat mocht niet omdat de blaas erg rekbaar is en ze een precieze hoeveelheid nodig hebben. En hij stond als allerlaatste omdat hij het minst erge geval is.
Dinsdag 19 december: Ochtend naar de praktijkondersteuner/psycholoog, hoe je hem ook wilt noemen. Hij had wel een paar goede punten, toch maar geen nieuwe afspraak gemaakt, want gewoon kletsen kan ik met iedereen doen, daar hoef ik niet speciaal een afspraak voor te maken met een onbekende. Als ik weer kopje onder ga, dan kan ik toch meteen terecht, das wel een fijne gedachte. Hij had het over de slinger van rouw, dat je nooit weet wanneer het je raakt. De ene keer erger dan de andere, daardoor gaat het de ene dag ook veel beter dan de andere dag. En dat ik mezelf geen planning moet opleggen, met dan moet ik dat weer kunnen. Ik zie wel, moest m’n nieuwe motto worden.
Werken ging wel ok, uren waren ook verdeelt, voor de psycholoog en erna. En omdat het wel goed ging, lekker wat langer doorgewerkt. Daarna naar Joe, want die had een Zoom meeting met z’n werk, alleen hij had geen idee hoe dat werkte. Aantal dingen voor hem ingesteld op z’n laptop, ipad en mobiel. En z’n rug ingesmeerd met hormoonzalf, daar kan hij natuurlijk zelf niet bij, en Annita doet het niet meer voor hem. Ondertussen belde ook nog de oncoloog van Purmerend. Zij zag nog wel een extra puntje op het bot in zijn schouder op de ct-scan, maar wist ook niet zeker of het kanker was, omdat een ct-scan niet goed is voor botten. Maar daar doen ze nu toch niks mee, want hij gaat in het nieuwe jaar beginnen met de gewone chemo. Volgende week krijgt hij de data door voor de intake, bloedprikken en 24-uurs chemo opname.
Woensdag 20 december: In de ochtend samen naar de sportschool en naar een paar winkels, vervolgens de hele middag weer op bed. Ik dacht dat ik in de avond vast niet zou kunnen slapen, nou als een blok tot de wekker.
Donderdag 21 december: Werken ging wel lekker, dus lekker wat langer blijven werken. Whiskey lekker op schoot, kids school, Remco surfen in Zeeland, home alone. ?
Joe heeft zijn data ontvangen. 2 januari bloedafname, 3 januari intake, 4 januari eerste chemo met 24 uurs opname in Hoorn, 10 januari bloedafname, 11 januari korte chemo in Purmerend.
Nina kerstdiner op school, dus krullen in haar haar maken en ze was helemaal happy om de chocolade fondue mee te nemen.
Vrijdag 22 december: Werken ging goed. Nog een test website om zeep geholpen, back-up teruggezet, had totaal geen stress. M’n mini urn staat nu boven m’n laptop, dus we kunnen elkaar mooi in de gaten houden. ?
In de middag naar Huis aan het water voor gesprek. Ik ben altijd een uur en een kwartier non-stop aan het kwebbelen over van alles en nog wat. Ik vertelde dat ik altijd al minder energie heb dan andere mensen, dus ik moet altijd al goed bedenken wat ik wel en niet ga doen. Alleen nu heb ik nog minder energie, waardoor ik echt maar 1 grote of 2 kleine activiteiten per dag kan doen. Maar dat vond hij juist goed, dat ik bewust word van de dingen die ik belangrijk vind en welke ik wil doen. Later zei hij nog dat ik totaal geen moeite had met veel praten, maar laat dat nou juist de grap zijn. Ik kan inderdaad super veel praten, alleen doe ik het niet vaak. Ik ben altijd heel spaarzaam met praten. Ik ben eigenlijk super egoïstisch, want ik verspil mijn energie niet zo maar aan iedereen. ? Geen nieuwe afspraak gemaakt, want ik wil het nu weer zelf doen. Ik bel hem wel weer als ik diep in de put zit en dan kan hij me er weer uittrekken. haha.
Zaterdag 23 december: Mega slecht geslapen, kan gebeuren. Nina en Sara wakker maken voor turnen. Ontbeten met pannenkoeken, waarom ook niet. Daarvoor kwam Nikki wel uit bed. Met Nikki samen schilderen, die heeft weer eens een projectje bedacht: toetsen van een toetsenbord schilderen. 12:45 kwam Neeltje me ophalen, samen naar Scheveningen, Aïda musical. Leuk om mee te maken. In de pauze een pauze arrangement met wijn en lekkere hapjes. Na de voorstelling in een bistro gamba’s eten. Lekker verwend. ?
Zondag 24 december: De dametjes logeerden bij Sara, dus pas lekker om 10:00 uur uit bed. Beetje op m’n laptop rommelen, maanden mei & juni gemaakt en de dametjes van de manage opgehaald, want de paarden waren vrij, dus ze konden niks doen. Remco was surfen en ik ging hardlopen. Ik dacht ik loop eerst gewoon tegenwind en dan zie ik het wel, van te voren geen afstand, snelheid (langzaamheid) of route in gedachte. Uiteindelijk toch ruim 10 kilometer, alleen wel echt in slowmotion. Thuis ging ineens de deurbel, stond daar een lantaarntje met een tekst. Ik kwam niet eens halverwege de tekst zonder in huilen uit te barsten. Zo lief, was van Linda. Een vrienden van m’n moeder belde en Joe z’n nichtje appte dat ze zich een beetje zorgen om hem maken. Hij is erg down en emotioneel. Ik heb alle opa’s en oma’s uitgenodigd voor tweede kerstdag, maar dan wilt hij niet komen. Dus in de avond naar hem toe om te vragen of hij dan alleen op eerste kerstdag wilt komen eten. Hij had gelijk alweer allerlei excuses. Later appte hij dat hij wat vergeten was mee te geven. Ik appte al voor de gein terug: Dan ko je die morgen rond 4 uur toch brengen? haha. Hopelijk komt hij alsnog.
Maandag 25 december: Weer uitslapen tot half 10, jeetje ik kan echt oneindig slapen! Joe appte of de hondjes ook mee mochten komen. Dus hij komt toch! Boodschappen, opruimen, schoonmaken, eten voorbereiden. Toen was ik helemaal kapot en moest gewoon op bed, powernap en ik was er weer. Gezellig met z’n vijven gegeten. In de avond spelletje (Outsmarted) gedaan, die ik voor kerst van m’n werk had gekregen, tussendoor twee halve kerstfilms gekeken en Monopolie met Nina gespeeld.
Dinsdag 26 december: Weer heerlijk uitgeslapen, 10 uur pas ontbijten. M’n vader belde om te zeggen dat Marijke ziek was, dus dat ze vanavond niet konden komen eten. Remco surfen, wij op pad om wijnglazen te kopen. Nina is al maanden bezig met een boek schijven, nu heeft ze ook alle tekeningen gemaakt. Weer ff op bed, want ik was alweer helemaal gebroken, daarna meteen door om eten te maken, was super gezellig met m’n schoonouders.
Woensdag 27 december: Zoooo slecht geslapen en de wekker ging al vroeg, want ik moest met Joe naar de notaris voor legaat, oftewel officieel akkoord geven voor het vruchtgebruik. Deze man legde alles duidelijk uit, dat is ook wel eens handig, nu snap ik het tenminste. Thuis beetje gerommeld, dames naar de manage gebracht en Netflix serie op bed kijken.
Donderdag 28 december: Weer werken, wel 5 uur lang, knap van mezelf, haha. Daarna jankerig en ingestort, powernap en naar de wok in Hoorn met Joe, Suus, Roy, Linda, Kimberley, Rody en wij. Rustig aan gedaan, was heerlijk. De kids hadden eerst pizza met patat en daarna een stuk of 6 rondes met toetjes en ijs. Lekker toch. Een vriend van Joe heeft hetzelfde als Joe, maar dan in een veel verder stadium, die had dus een middeltje gevonden en tijdens de laatste scan waren z’n tumoren echt flink geslonken. Dus in de avond dat ook meteen voor Joe besteld, wel € 99,95 voor een mini flesje van 250ml, totaal natuurlijke producten, proberen waard toch.
Vrijdag 29 december: Vroeg op, iedereen sliep nog. Al vier weken mega buikpijnen en al 2 keer een week kuur gehad van de drogist, dus nu maar eens de huisarts bellen. Mijne natuurlijk weer precies op vakantie, dus ik dacht eerst ik wacht wel tot volgend jaar, maar het doet echt pijn. Ik kon meteen komen, lekker zo’n eendenbek naar binnen, flink voelen aan m’n buik en inwendig, temperatuur meten, vinger prikje voor ontstekingswaarden meten. Tijdens het vingerprikje dacht ik nog: shit, Annita zat hier ook zo op de laatste vrijdag van de maand. Maar gelukkig geen verhoogde ontstekingswaarden. Alleen ik moet wel een antibiotica van vier pillen in één keer nemen en dan mag ik drie dagen geen alcohol, omdat de lever daar heftig op reageert, dit gebruiken ze bij alcoholisten ook. Apotheek zei ook dat ik na oud & nieuw mocht beginnen. Nou, dan maar geen champagne met oud & nieuw, ik ben liever van deze pijnen af. Was ik net weer zo lekker begonnen met werken, m’n halve ochtend alweer weg door dit. Uiteindelijk toch nog 5.5 uur gewerkt, het gaat steeds beter!
Zaterdag 30 december: Uitslapen, ik word er steeds beter in. Cadeautje aan mezelf gegeven, 365 schrijven, gewoon schrijfopdrachten. Ik zat er al een tijdje naar te kijken en dacht: waarom wachten? Dus nu weet ik wat de eerste schrijfopdracht is. Ik ga alleen nog niet schrijven, want ik laat het eerst een nachtje borrelen. Begin van de avond weer powernap, helemaal gebroken, terwijl ik niks echt gedaan had! Allen even met de drie dametjes bij Joe langs geweest. En toen weer de wekker om de dartwedstrijd tussen Littler en Van Barneveld te kijken. De ergste steken van m’n buikpijn zijn weg, alleen de zeurende pijn niet.
Zondag 31 december: Ik wilde gaan hardlopen, maar ik heb toch wel weer steken in m’n buik, dus maar rustig thuis via m’n sportschool app beetje yoga en pilates gaan doen, vind er trouwens niks aan. Daarna met z’n viertjes ff rondje rijden naar de oliebollenkraam en ondertussen in de file van ramptoeristen om het hoge water bij het Slobbeland in Volendam te bekijken. Gestart met schrijf challenge nr 1. Leuk! Gewoon niet nadenken maar typen als een malle. Eigenlijk is het de bedoeling om het met een pen te doen, maar dan krijg ik een lamme hand en dan ga ik het vervolgens toch nog uittypen. En ik heb me ook helemaal niet aan de schrijfopdracht gehouden, lekker dwars natuurlijk. Eind van de middag natuurlijk weer helemaal gebroken en een powernap van 1,5 uur gedaan, blijft lekker. In de avond meerdere rondjes lopen om vuurwerk te kijken. Bij ons park is het zo mooi te zien. Samen spelletjes gedaan en masked singer gekeken, dat wilden de dametjes graag. Om 0:00 mega harde regen, had het al op buienradar gezien, maar de dametjes wilden toch per sé naar buiten, dus daar onder de paraplu gestaan met wat buren. Na een half uurtje lekker met z’n drietjes op bed. Alleen Nina doet zo verschrikkelijk knarsetanden dat ik er echt niet van kan slapen.