My weekly 44/2025 met een vrij rustige week en ook rustig hardgelopen. Wel lekker onderzoeken naar een mooie reis.
Maandag 27 oktober
Half uurtje voor mijn wekker wakker, die om 8 uur stond. Eventjes naar beneden zodat ik mijn dametjes nog even kon zien.
Nog geen email met tijdsindicatie voor onze nieuwe vaatwasser. Irritant.
Werken ging wel weer ok. Zelfs mijn baas viel het op dat ik weer wat meer aanwezig was. Zo voelt het ook. Mijn leven geef ik een 9, die vind ik geweldig. Mezelf had ik een 4, maar na de afgelopen dagen geef ik mezelf en 5. Stijgende lijn ieder geval.
Tijdens lunch curry gemaakt. Curry Madras. Niemand lust dat bij mij thuis, maar ik hou ervan. Dus lekker voor lunch gemaakt.
Niets van de makelaar gehoord. Morgen zouden we eigenlijk een knop moeten doorhakken of we het bod wel of niet accepteren. Zag wel dat er voor woensdag een extra bezichtigen bij was gekomen. We wachten af.
De vaatwasser was geleverd. Manlief hem installeren, met veel tegenslagen. Af en toe even helpen.
Website van vriendin verbouwen. Ik hou er zo van. Nu wel tevreden.
Toch nog ingeschreven voor de aankomende hardloopwedstrijd. Dit keer ga ik echt rustig aan doen. Beloofd.
Dinsdag
6:10 wakker omdat er een kat op bed rond liep. Toch lekker blijven liggen tot half 8. Kindjes nog even gezien. Daarna alles relaxt aan kunnen doen met een muziekje erbij.
Toch weer met de auto naar mijn werk. Het regende gigantisch. Binnenkort toch maar weer vaker op de fiets, want goed is het niet voor mijn autootje. En ik woon zo lekker dichtbij.
Om 13:00 uur weer lekker naar huis. Nikki was uiteraard ook alweer thuis. Zelf voor het eerst quiche gaan maken uit een klein pannetje die in de oven moest. Duurde langer dan verwacht, dus uiteindelijk pas in half 3 lunchen. En daarna nog een bananen pannenkoek.
Met de dametjes op stap. Extra cadeautjes kopen voor hun bff. Oogdruppels voor mij, want al 1,5 week een geïrriteerd oog. Voor de dametjes pizza, want manlief had een bedrijfsuitje. Zelf curry Madras gemaakt. Was voor vier personen, maar bijna opgekregen. Drie borden, verspreid over de avond.
De drie dametjes naar de manege gebracht. Weer wennen dat in het donker rijden. Zelf de film afgekeken: It ends with us. En de laatste loodjes aan deze website. Gewoon omdat ik het zo leuk vind. www.zetzvocalcoaching.nl
Woensdag
Manlief had een kater, dus vroeg opstaan was niet nodig voor de loopanalyse. Andere keer dan maar. Zelf ook niet al te best geslapen, dus kwam mij ook wel goed uit.
In de ochtend beetje rommelen in huis. Nina ging ook pas in 10 uur een keer naar school. Stukje gelezen uit een informatief boek, dat is nog best lastig. Lekker lang douchen.
Een rondje Vesting met Innie. Ff lekker kletsen. Allebei geen zin om te hardlopen en de zon scheen, dus was een goed moment om even buiten en in beweging te zijn. Thuis lekker mijn curry madras van de avond ervoor opgegeten. Toen even websites rommelen.
O ja, nog net het stemlokaal geweest tussendoor. Belachelijk grote stem biljetten.
Drie bezichtigingen vandaag. Een kijker wilde de jaartallen weten van de kunststof kozijnen. Dus in de mappen gedoken en uiteraard gevonden. Mijn moeder had alles zo top gedocumenteerd.
Mevrouw Nina was haar fiets sleutel kwijt. Met z’n allen naar school, daar zoeken en wat reserve sleutels geprobeerd. Niks. Thuis verder zoeken naar sleutels. Gevonden. Manlief en Nina weer terug naar school.
Nina en ik sinaasappel zeepjes maken. Leuk om samen te doen. Best gemakkelijk en het rook heerlijk!
Donderdag
Ochtend ff scrollen, kwam ik een gedicht/verhaal tegen, meteen huilen. Zo, dat raakte me. Lees onderaan de tekst.
Het was zo mooi weer dus ik weer eens op de fiets naar m’n werk.
Een tweede bod, van 380.000. Alleen deze was van een investeerder en in januari pas de overdracht. Daar had ik meteen geen zin in, want dan moet ik alle gemeentelijke belastingen weer voorschieten en gewoon veel gedoe. Dus al met mijn broertje samen besloten dat we de 375.000 kozen.
Ff met z’n vieren op pad. En iedereen wilde weer pizza. Het moest maar weer. Nina overhoren voor geschiedenis en Nikki voor het tentamen maatschappij leer.
Vrijdag
Zowaar vroeg op omdat ik in half 8 ging starten. En weer braaf op de fiets. Eind ochtend werd ik gebeld door de makelaar dat de laatste kijker geen bod ging doen, dus het bod van 375.000 geaccepteerd. Niet veel later belde hij terug dat er nog een bod was, wat hij niet verwacht had. Maar liefst 50.000 meer. Daar konden we natuurlijk geen nee tegen zeggen.
Vier uur lekker naar huis gefietst en mijn broertje maar even op de hoogte gebracht. Die wist nog van niks. Even samen met manlief op pad en avondeten. De dametjes gingen hun pompoen uithollen en daarna naar turnen.
Zaterdag
Ik werd wakker van Monster die in gevecht was met mijn voeten.
Manlief ging hardlopen, in de regen. Ik in al die tijd niet verplaatst in de bank. Ondertussen mooi Sinterklaas cadeautjes besteld.
Met z’n vieren op pad naar de Kia dealer. Even kijken wat voor elektrische auto’s ze tegenwoordig hebben. Kia EV3 was best mooi en een testrit gemaakt. Ook even langs mijn schoonouders gereden en naar huis om te testen of de surfplanken er echt in konden. Toen we de sleutel weer given inleveren, zagen we een nog veel mooiere, de Opel Grandlander. Helemaal van de kleur koper, alles vet groot en een geheel glazen dak. Terugweg weer langs m’n schoonouders en blijven lunchen.
Vanuit verschillende hoeken de vraag of ik berichten op de huidige av Edam website wilde zetten, maar ik had helemaal geen inloggegevens. Opgevraagd en mijn eerste twee berichten gepost.
Met z’n tweeën een wandeling over de dijk gemaakt. Het zonnetje scheen, dus het was heerlijk.
Ajax-Heerenveen gekeken. Drama. Daarna Feyenoord -Volendam. Ook drama.
Zondag
6:55 wakker door Monster die aandacht wilde. Toch nog een uurtje lekker blijven liggen. 8:00 moesten we toch maar eens onze brushes appelstroop naar binnen werken. Douchen, kleding uitzoeken en naar Hauwert. Ik had een longsleeve aan met een topje eronder, toch maar gewisseld want de zon kwam door en een tshirt was echt genoeg. Braaf beetje achteraan gestart zodat ik toch niet weer mee ga met de anderen. Rustig mijn eigen tempo blijven lopen, zoals ik met mezelf had afgesproken. Ben benieuwd hoe mijn lichaam hierop gereageerd. Manlief stond op het podium en kreeg een beker, bloemen en een bon.
Thuis heel snel eten en door naar Leiden voor de Djoser familiedag. Beetje rondkijken en een presentatie van Thailand en Indonesië bekeken. Daarna een paar fotoboeken bekeken, maar de dames wilden alleen nog maar Thailand.
Op de terugweg patat, snacks en milkshakes gehaald. Lekker gebunkerd. Nina naar Sara, met Nikki maatschappij leer leren en later ook naar Sara. Wij nog even andere reisorganisaties bekijken. We lagen toch zeker om 21:15 op bed. Haha.
Post van Zielsgelukkig
Als een moeder er niet meer is, breekt iets in je, iets wat niemand anders ooit zal kunnen herstellen. Je verliest niet zomaar de vrouw die het meest van je hield. Je verliest degene die je stilte begreep, die je hart kon lezen met een enkele blik, die je vergaf lang voordat je de woorden vond om je te verontschuldigen.
Zij was de troost die elke angst tot stilstand bracht, de stem die de wereld zich veilig liet voelen door gewoon jouw naam te roepen. Als ze weggaat, wordt de lucht kouder. Er is niemand die je eraan herinnert om een paraplu te dragen, niemand die wakker blijft totdat je thuis bent, niemand die kijkt of je hebt gegeten of de pijn achter je geoefende glimlach merkt.
Anderen zullen je fouten beoordelen. Dat heeft ze nooit gedaan. Ze zag je ergste momenten en hield nog steeds van je alsof je haar grootste triomf was. Haar geduld werd niet gemeten, haar liefde had geen grenzen. Pas nadat ze er niet meer is besef je hoe zeldzaam, hoe heilig, dat soort liefde echt is.
Je zult haar missen met kerst, als de lichten niet hetzelfde lijken te gloeien.
Je zult haar missen op je verjaardag, als haar stem je naam niet meer zingt.
Je zult haar missen op de dagen dat je wint, wenste dat ze er was om te zeggen: “Ik ben trots op je. ”
En je zult haar het meest missen op de nachten dat je je verloren voelt – omdat zij het kompas was dat je altijd naar huis leidde.
Velen zullen je kennen, maar niemand zal je zien zoals zij deed. Velen houden misschien van je, maar niet zoals zij hield – met elke ademhaling, elke hartslag, elk stukje van haar ziel.
Als je je moeder verliest, blijft de wereld in beweging – maar jij niet. De hemel dimt, de nachten rekken langer, en de stilte wordt zwaarder. Een deel van jou gaat met haar mee en de rest van je leven probeer je het opnieuw te vinden – in herinneringen, in dromen, in elk gefluister van haar naam.