Familie dagboek september 2023
Mammie
Vrijdag 1-9: Kimberley & Rody opgehaald bij Joe, samen naar Annita. We wilden net chocomel gaan halen toen er een grote groep artsen kwam. Dat doen ze elke vrijdag, ik zei al: vrijdagmiddagborrel? Ze stelden wat vragen en dokter Meijer zou eind van de middag langskomen met de punctie uitslag en behandelplan.
? 13:28: Yes, pijn is weg. Uurtje geslapen en pilletjes.
16:00: bleek dat ze een zeer zeldzaam soort heeft met meerdere soorten tumoren, die elk weer een eigen zwakke plek hebben, waardoor er niet één soort chemo gegeven kan worden. In Hoorn kan ze dus niet verder behandeld worden. Haar dossier wordt doorgestuurd naar het OLVG. Daar gaan ze het opnieuw bekijken en wat nieuwe tests doen. Joe stond helemaal in tranen voor de deur. Annita even gebeld en rustig gekletst, wij waren er een stuk rustiger onder, omdat we het beide al verwacht hadden.
Zondag 3-9: 11:00 bezoekuur met de dametjes. Ik had volgens mij alleen nog niet mogen rijden want ik liep nog pootje over. Toen we aankwamen lag ze te slapen. Mond open, zo dun, echt verschrikkelijk om aan te moeten zien. Ze ging wel gezellig mee naar de bezoekkamer. Ze hield zich groot voor de kinderen, maar ik zag dat ze veel pijn had.
Maandag 4-9: Gevraagd of de pijn een beetje onder controle was.
? 10:30 Nee helaas helemaal niet. Ze gaan straks over verhoging van de pleisters praten.
12:00 echo om te kijken of er veel vocht in haar buik zit.
? 13:04 Drain zit erin. Er zijn al een aantal liters uit en nu zal het langzamer gaan. Ik hoop op snelle drukvermindering en daardoor ook minder pijn. Het is echt de bedoeling dat ik binnenkort naar huis ga.
Joe had haar aan de telefoon, maar hij had het idee dat ze met haar hoofd tussen de fairies zat, teveel pijn, moe of pijnstillers. De hondjes bij ons en Joe naar Annita. Ze had alleen erg veel pijn, doordat haar darmen weer een nieuwe positie aan het zoeken zijn. Laat in de avond de drain er weer uit en 3.6 liter vocht afgevoerd.
Dinsdag 5-9: De koelkast is geleverd, alleen miste er een pootje, die doen ze op post, sukkels. Pijn is iets beter maar nu is ze de hele tijd high. Annita haar speekselklieren doet het niet meer en nou is haar hele wang opgezet. Ze mag Napoleon zuurtjes. Joe had geen idee wat het was. Hondjes bij ons gebracht.
Terminaal
Woensdag 6-9: Annita krijgt misschien een morfine pomp, ze heeft zoveel pijn en haar gezicht is nog meer gezwollen. Ochtend zo hard gehuild. Met Joe naar Annita, Roy daar ook. Ze wilde ons daar alle drie hebben want ze voelde al aan dat het te bespreken plan niet goed zou zijn. Nou ze had helemaal gelijk. Tumoren in haar buik bloeden, wat niet vaak voorkomt. Daardoor is haar buik ook nog steeds super dik, want het loopt meteen weer vol. Ze had echt mega dikke opgezette klieren, dat zagen ze ook niet vaak. Er kan alleen niks meer gedaan worden. Ze kreeg nog een zak bloed en zodra de pijnbestrijding stabiel is mag ze naar huis. Of hospice, maar liever aar huis. En ze gaan stoppen met voeding, want haar lichaam neemt toch niks meer op, het is eerder een belasting. Ook nog op het morfine pomp knopje gedrukt, raar hoor. Annita had al veel gehuild en nu kon ze niet huilen want dat deed pijn. Ze kon niet eens met haar tong over haar voortanden, want zover kon haar tong niet. Wat verschrikkelijk om haar zo te zien. Joe ging helemaal kapot. Op de terugweg in de auto waren we allebei stil, gewoon leeg. Thuis huilen met z’n vieren. Thuis beetje in de tuin in de verte staren.
Pappie
Vrijdag 1-9: De arts had teruggebeld en aangegeven dat ze de hersentumor operatief willen verwijderen en vervolgens bestralen. Dit willen ze ook met de longtumor, alleen daarvan wachten ze de longpunctie af.
Zaterdag 2-9: Even op visite met een mega kaneelstok en om de boodschappen te bespreken. Voorgesteld om 2x per week samen boodschappen te doen ipv elke dag met de buurvrouw, die gaat dat nooit redden.
Maandag 4-9: Ze belden voor mijn adres voor de trouwkaartjes. Philip wordt steeds vergeetachtiger, hij kan simpele dingen al niet meer vinden.
Woensdag 6-9: Met Marijke boodschappen doen. Na het eten meteen naar Philip en Marijke om te vertellen dat Annita nu echt opgegeven is en thuis komt om te sterven.
Joe
Maandag 4-9: Telefonische afspraak zodat hij al z’n vragen kon stellen. De tumor is ongeveer 2-3 cm groot. Een klein dingetje vond de arts, ze had veel erger gezien. Volgens haar is dit de plek waar het begonnen is, dus hopelijk geen andere tumoren. En zijn operatie is goedgekeurd, dus het zou zomaar kunnen dat de operatie eerder is dan de scan.