Hierbij mijn allereerste muziek challenge, en ik start met: Who is calling van Tatarola. Voor mij nostalgische muziek uit het jaar 1996.
Wel leuk om even na te denk over welke nummers ik nou eigenlijk altijd afspeel in de auto. Muziek ik ook gewoon emotie en al deze nummers brengen ook de nodige emoties bij mij naar boven. Meestal alleen maar positieve leuke herinneringen. Genieten gewoon.
Who is calling?
De eerste 20 seconde denk je waarschijnlijk “WTF, wat is dit voor onzin”? Nou, dat is het eigenlijk ook wel, dat gebrabbel slaat echt nergens op, maar wel geinig. Vanaf 54 seconden is echt het allermooiste stukje. Dit stukje moet wel zo verschrikkelijk hard in de auto aan. Helaas zijn de boxen niet zo erg goed in mijn C1-tje, maar als ik met m’n man z’n auto op pad ben, nou dan heb ik na dit nummer wel wat extra gehoorbeschadiging. Maar dat is het waard.
Dit nummer brengt mij terug naar het jaar 1996. Met m’n vriendinnen bij twee vrienden in de auto. Een kleine oude gare roestbak, maar wat hadden we een plezier. Toen waren net een beetje de mobieltjes in opmars aan het komen, dus toen dit nummer voor het eerst langskwam, waren we echt even in de war of er nou een mobieltje stoorde, maar het bleek in het nummer te zitten. Die mobiele storing kennen we nu eigenlijk helemaal niet meer.
Maar ieder geval, als ik dit nummer hoor, dan krijg ik gewoon kippenvel en komt er automatisch een glimlach op mijn gezicht. Misschien ga ik er ook stiekem wel iets harder van rijden. Maar nog steeds vind ik het een fantastisch nummer. Vandaar dat ik dit nummer gebruik voor mijn allereerste muziek challege.