Ik dacht ik ga weer eens een challenge met mezelf aan. Leuk toch?! Dit keer 30 dagen mediteren. Elke dag dezelfde meditatie van 20 minuten. In het voorstukje geven ze aan dat sommige mensen het na 30 dagen eigen hebt gemaakt, terwijl anderen dat pas na 60 of 90 dagen hebben. We gaan het meemaken.
Dag 1: In de avond op de bank, terwijl iedereen gewoon rondliep. Ik was ver weg. Ben ik nou in slaap gevallen? Ik was in ieder geval ineens weer helder, terwijl die vrouw gewoon rustig aan het praten was en ik had geen idee waar ze het over had. Daarna was ik rustig en had ik zin in muziek. Ik had een liedje in mijn hoofd, maar ik kon de titel en zangeres niet achterhalen. Uiteindelijk werd het kirtan zingen. Heerlijk!
Dag 2: Zodra ik wakker was de meditatie gestart. Er liepen wel drie katjes over me heen, omdat ze doorhadden dat ik wakker was. Dit keer heb ik wel de helft gehoord van wat ze zei. Maar ik probeer me er niet te erg te focussen op wat ze precies zegt, want ik wil het gewoon lekker laten gaan. Wel ging het over dat ik in een trein zat naar de perfecte bestemming. Hoe het daar voelde en later hoe het er uit zag. Het voelen kwam wel goed, want het voelde gewoon rustig en relaxt. Geen idee hoe het eruit zag, want het veranderde steeds. Volgens mij had het wel te maken met werk en voelde ik een connectie met zielen i.p.v. met websites. 😉
Meteen in de douche gestapt en merkte dat ik wat stress had voor vandaag: werk issue, cadeau en eten voor feestje vanavond regelen. Dus meteen maar de intentie de lucht in gestuurd, dat ik daar niet langer over hoef na te denken, want de issue wordt gemakkelijk opgelost en ik kom vanavond met lekker eten en een leuk cadeautje aan op het feestje. Nou, en het was nog zo ook, want alle drie gingen zonder teveel nadenkwerk.
Dag 3: In de avond op de bank. In het begin was ik een beetje aan het schrijven waar het nou eigenlijk over ging. Al snel zat ik er helemaal in. Ik stuur niks, want ik wil het gewoon z’n gang laten gaan. Mijn treinreis eindigde bij grote mooi gebouwen. Ik voelde me super klein en nietig, maar wel als een onderdeel van het grotere geheel.
Dag 4: Lekker in de tuin in m’n hangmat, begin van de middag. Meevoeren ging lekker, al was ik niet helemaal weg. Ik werd meegevoerd naar natuur, een boerderij. Rust en buiten.
Dag 5: Eind van de middag in de tuin in m’n hangmat. Ik werd wel een keer gestoord, maar ook zat er ook zo weer in. Dit keer werd ik meegevoerd naar een mega waterval. Wat een herrie en tegelijkertijd zoveel rust. Prachtige open ruimte en toch zo verbonden. Er waren mensen, maar daar stoorde ik me niet aan. Het was gewoon het geluid, de grootheid, de rondvliegende druppels waarvan ik aan het genieten was.
Dag 6: Eind van de middag op de bank. Ik heb er helemaal niks van meegekregen en was pas weer bij mijn positieve toen het volgende nummer ging spelen.
Dag 7: Pas laat in de avond op bed mijn meditatie aangezet. Ik kwam er moeilijk in, maar wel op het juiste moment. Toen ik met de trein aankwam was ik op een plek met allemaal knielende mensen. Echt heel veel mensen. Ik ben er lekker bij gaan zitten/liggen en genoot van de rust.
Dag 8: Na het werk meteen gaan liggen op bed met mijn koptelefoon op. Ik kon er niet echt inkomen en voelde gewoon alleen maar rust.
Dag 9: In de avond op bed. Niet heel diep, want er lag een kat op me die aandacht wilde en ging knuffelen met mijn man. Het was wel een fijne meditatie, want waar ik waar waren ook andere mensen, als een soort groepsreis. Erge mooie natuur, maar de boodschap was dat het niet ver van huis hoeft te zijn. Noord-Frankrijk of Duitsland is prachtig. En mijn dochter houdt helemaal niet van hitte, dus dan is dit een goed idee. Ik hou er ook van, die natuur.
Dag 10: In de middag in m’n hangmat. Even later werd ik gestoord door visite, dus met een tussenstop later opnieuw gestart. Ik zag mezelf dansen in een groot open groen veld.
Dag 11: Laat in de avond in de hangmat. Ik kwam tot de conclusie dat mijn volmaakte werkelijkheid, waar ze het steeds over heeft, gewoon hier in mijn hangmat is. En toen ik in de trein zat, was ik onderweg naar huis. Ik kon alleen maar dankbaar glimlachen. Twee keer werd ik gestoord door mijn kindjes, want ze wilden een spelletje met me doen en pannenkoeken bakken, dus de laatste twee minuten afgebroken. Wat wil ik nog meer? I’m happy.
Dag 12: Heel laat in bed. Ik wilde alleen maar knuffelen! En het was donker.
Dag 13: Meteen bij het wakker worden. Dit keer liet ik mijn hart naar voren stappen om te voelen wat zij wilde. Ze stond vol verwondering over een open vlakte te kijken. Ze was nog een beetje schuchter omdat ze altijd op de achtergrond staat. Ik wil haar vaker naar de voorgrond krijgen.
Dag 14: Vanavond een keertje zonder begeleidde meditatie en het zelf proberen. Ik begon met een zelfbedachte bodyscan, die was echt super lekker. Vervolgens mezelf naar mijn volmaakte werkelijkheid begeleid, alleen daar weet ik helemaal niks meer van. Ben ik ergens geweest of ben ik direct in slaap gevallen?
Dag 15: Heel laat op de avond in bed, weer zonder geleide meditatie. Dit keer niet eerst een bodyscan, maar meteen op mijn doel af. Hoe ziet, voelt en hoort mijn ideale plek? Op die plek is stilte, maar wat betekent stilte voor mij? Oordopjes in op het strand? In een warm bad of koud zwembad met mijn oren onder water? Naar mijn idee is het nooit stil. Ik heb altijd de radio aan, er vliegt een vliegtuig voorbij of er kwetteren vogels. En als dat er allemaal niet is, dan heb ik oorsuizen, dus het is nooit stil. Stilte is voor mij geen externe prikkels. Stilte is waar ik ik ben.
Dag 16: Laat in de avond zelf op bed. Ik was alleen zo onrustig dat het me niet lukte.
Dag 17: Begin van de avond even op bed gaan liggen, met geleide meditatie. Ik heb het einde niet meegekregen.
Dag 18: In de avond in bed. Alles meegekregen, maar niet echt ergens beland.
Dag 19: Meteen bij het wakker worden. Was lekker. Ik was op een grote open vlakte, leek wel het strand. Ondertussen ging het over hoe ik me wil uiten. Niet dmv gewoon schrijven of tekenen, maar een eigen manier. Ik kreeg alleen maar door: experimenteer.
Dag 20: Laat in de avond zelf geprobeerd, maar ik was te moe
Dag 21: Laat in de avond. Ik dacht dat ik er niet in kwam, maar was ineens ver weg. Mijn perfecte realiteit was alleen zijn en verbinding voelen. Ik kan natuurlijk ook verbinding met mezelf voelen. Mijn hand op mijn hart leggen was al ontzettend fijn.
Dag 22: Weer laat in de avond. Ik start de meditatie tegenwoordig wat later, rond de 5:30. Even diep ademen en erin. We zaten rustig een zonsondergang te bekijken. Zo gezellig samen. Ik kwam tot de conclusie dat ik wel eens een schermloze avond samen wil.
Dag 23: Meteen bij het wakker worden. Ging weer over connectie voelen. Samen meer op pad gaan. Wandelen, hardlopen.
Dag 24: Niet gelukt. Reisdag en te moe.
Dag 25 t/m 30: Op vakantie, geen tijd, geen behoefte. Eigenlijk is het wel goed zo. Ik heb mooie dingen ervaren, maar nu is het weer tijd voor wat anders