Woensdag 27 februari was het zover, mijn hypnose voorgesprek. Na het hardlopen zat ik thuis nog even te rommelen , omdat ik in mijn hoofd had dat ik 12:30 aanwezig moest zijn. Om er vervolgens om 11:20 achter te komen, dat ik om 11:30 een afspraak had. Meteen een excuses berichtje gestuurd en in de auto gesprongen. Gelukkig was ik er om 12:00 uur.
Ik was zonder jas en in een wat dunnere trui zo in de auto gesprongen, zonder de angst te hebben of ik het koud zou kunnen gaan krijgen. Ik dacht juist: ik overleef het vast wel. Dat is even wennen voor mij. Ik had wel koude momenten gehad, waarbij ik letterlijk de koude lucht op mijn huid voelde, maar dat betekend niet dat ik helemaal koud ben. Het mag er zijn.
Het gesprek
Het was een zeer fijn gesprek van wel 3.5 uur! Ik heb volgens mij nog nooit zo’n lang gesprek gevoerd. Eigenlijk was het wel lekker. Diana lijkt aan de ene kant gewoon een lekkere nuchtere Hollandse, maar aan de andere kant weet ze heel goed verbindingen te leggen en prikt ze overal zo doorheen. In elk gesprek leer ik zoveel over mezelf, wat me gewoon echt nog nooit was opgevallen of wat ooit iemand tegen me gezegd heeft. Dat is echt zeer verhelderend.
Er was thee, koffie, koekjes en chocolade. Maar verder dan thee kwam ik niet, omdat ik zoveel aan het praten was. Normaal zou ik juist alles opgegeten hebben, lekker al dat snoepgoed. En normaal ben ik ook niet zo’n prater, maar bij haar rolt het er gewoon uit.
Ik heb eigenlijk geen flauw idee meer wat er allemaal besproken is. Alsof ik alles in een droom meegemaakt heb. Normaal zou ik het helemaal uitschrijven, liefst woord voor woord, maar dat kan ik nu gewoon niet. Ik schrijf dit ook een paar dagen later, omdat ik geen idee had hoe ik dit ging noteren. Nou zo dus.
Volgende week de echte hypnose, dan komen alle besproken thema’s vast weer omhoog en kan ik ze beter beschrijven.
Lees ook mijn vorige bezoek van de Hypno introductie.