Ik las over een lezing bosbaden in ons krantje en ik had geen idee wat bosbaden, of überhaupt een lezing, inhield. Dus ging ik heen.
Het bos
De lezing vond plaats in de bibliotheek in Volendam en ik had verwacht dat we allemaal op stoeltjes zouden zitten en dan naar iemand op het podium luisterden. Maar niets was minder waar. Er was een prachtig versierde tafel met gedroogde bladeren, boeken, snoepjes en nog veel meer erop.
We kregen allerlei uitleg over bomen en zijn bladeren. Een boom drinkt gemiddeld 600 liter eerst per dag. Sommige soorten zelfs tot 1200 liter per dag. Niet normaal toch! De boom wilt altijd zijn bladeren beschermen tegen chemische stoffen. Mensen bevatten veel chemische stoffen, vooral als ze veel stress hebben. Als een mens dan dichtbij een boom komt, dan gaat die boom extra veel zuurstof produceren om de lucht te zuiveren voor zijn bladeren. Daarom is een bos dus altijd erg droog, omdat de bomen alles opdrinken. En daarom is een bos dus rustgevend, omdat we extra zuivere zuurstof binnen krijgen.
De binnenkant van het blad is glanzend en glad, de onderkant is mat en ruw. Ik had er nog nooit op gelet, maar het klopt wel.
Hout of een blad gaat nooit dood. Als hij gedrukt wordt als een boek, dan leeft hij nog steeds.
Als een boek gedrukt wordt zit er een speciale indeling aan. De eerste bladzijde is leeg als ode aan het blad, de tweede bladzijde is als ode aan de schrijver, de derde is weer leeg bladzijde met als ode aan lezer. In Japan lezen ze van achter naar voren, dus zo maken ze de boeken ook. In Nederland drukken steeds meer drukkers hun boeken ook op die manier aan de achterkant.
Japan
In Japan staat de natuur centraal, vooral bomen. Zelfs de schrijf tekens hebben veelal de boom als basis. Het woordje ‘ik’ heeft als teken een boom met een neus richting de boom. Dus eigenlijk: ik met de boom, grappig toch.
Ze hebben ook heel veel feestdagen die allemaal met de natuur te maken hebben. De start van de lente met het in bloei staan van de bloesem, de start van de herfst met het kleuren van de blaadjes. Zodra ze de eerste blaadjes van de bloesem zien, dan laten ze alles vallen en gaan picknicken, onder die bomen. Iedereen bij elkaar, maakt niet uit hoe druk. Niemand mag alleen zijn, dus iedereen wordt uitgenodigd.
Één zijn met de natuur is echt een Japanse levenswijze. Ze vouwen origami papier als cadeautje voor de buren. Ze schrijven prachtige kalligrafie teksten met een speciale pen. Dat leren kinderen al van jongs af aan. De mensen in Japan leven maar op 30% van het land, de rest is natuur, die ze allemaal met elkaar delen.
Ook kregen wij Japanse snoepjes. Het was een klein zakje met daarin puur fruit, waarvan een gel is gemaakt. Super lekker!
Conclusie: super leuk!!!!